
Evde tekim bu gece.. Hayatımda ilk defa yalnız uyuyacağım, bir ben bir de ayıcıklarım..:) Sınavlar bitti bugün, kızlar gittiler 8:30 arabasıyla.. Yarın da babam gelicek beni almaya.. Aslında annemler de geleceklerdi ama annemin ağrısı varmış, böbreğine taktıkları tel kaymış, idrar torbasını zedelemiş,kanaması varmış.. O yuzden gelemıyor. Salı günü ameliyata alıcaklar, teli çıkartacaklarmış.. Babama gelme madem ben otobusle gelıyım dıyorum bilet kalmadıysa gelırsin, ille de tutturdu geleceğim diye.. İyi diyorum ne diyim..:)
Yarın elektrikli süpürgeyi de getirecek babam evden, temizlik yapacağım gitmeden yoksa biz yokken evi böcekler basacak! :D ;) :) Bayramdan sonra süpürgemiz olacak inşallah..
Bugün canım çok sıkkın.. Çok kırıldım dün, hala da geçmedi, geçmiyor, geçmez de.. Keşke insanlar bir an olsun düşünseler söylediklerini, hareketlerini!..... Susuyorum, demiyorum bir şey.. Aslında artık hayatıma kimseyi almak istemiyorum.. Yalnızken en mutlu hissediyorum kendimi.. Trajik! Dostluk, arkadaşlık, yok canım cicim,kardeşim hepppppssssiiiii yalan geliyor bi anda bazen!
Fazla samimi olmayacaksın bu diyarda! Bunu öğrettin hayat son 2 günde bana acımasızca,teşekkürler...
Merak ediyorum gerçekten kendimi.. İnsanların gözünde nasılım gerçekte(!)... Öyle yapmacık değil, kimseyle paylaşamadıkları iç dünyalarında nasıl görüyorlar beni..
Bir ay önce; ukala, kendini beğenmiş, çalışkan, hırslı, paralı,güvenilmez birisi olarak görüldüğümü görmüştüm bir iki kişinin gözünde, dün de tam tersi acınası,uyuşuk, eli ağır, embesil,sessiz, saf, tembel,aptal olarak görüldüğümü anladım! Susuyorum... Gülüyorum... Anlamaya çalışıyorum yanlışın nerde olduğunu..
Bulabildiğim tek cevap; fazla özen, fazla sevgi, fazla iyi niyet, fazla hassasiyet!!!
Üzülmeli miyim, sevinmeli miyim bilemedim... Sizce??....................................................................







