Oyuncak Sepetim

37 Numara GERÇEK VİNTAGE AYAKKABI

2012-01-28T18:38:00.003+02:00

Annem, anneannem ve teyzem sayesinde evimiz bir vintage dükkan tadında. Anneannem terzi olduğu için muazzam şeyler dikmiş kızlarına ve kendisine.. -ki gelinliğini bile kendisi dikmiş!- O kadar harika kıyafetler ve aksesuarlar var ki! Elbette tek sorun beden uyuşmazlığı.. :( Neredeyse hiç biri bana olmuyor.. Bizimkiler minicik kadınlarmış. :) Şimdi nerede o incecik beller..

37 Numara bu gerçek vintage ayakkabıyı çocuğuma saklamaktan vazgeçip satışa çıkardım. Gerçekten bir koca ayak olarak şanslı 37 numara ayaklıyı şimdiden kıskanıyorum. :)

110 TL, kargo dahil.

Ürün gittigidiyor da listelenmiştir. Daha çok fotoğraf için Oyuncak Sepetim Facebook sayfasına!

*blog üzerinden bana ulaşanlara %10 indirim yapılacaktır! :)

"a picture is worth a thousand words"

2012-01-26T22:05:00.010+02:00

Sandhi Schimmel Gold; eski mektup ve kartpostalları sanatıyla birleştirmiş, ortaya bu harika tablolar çıkmış. Gold; tüketim toplumunun ünlü simalarını atık malzemelerle resimlemesiyle de inceden güzel bir mesaj vermiş.

kaynak

ya tasarımın ya canın!

2012-01-15T15:52:00.008+02:00

çizgi. tüm insanlar aslında sadece çizgi. (50x70)

taşkışla.labirent.labirent gibi taşkışla.(70x100)

*labirentte hatalar olduğu doğrudur.giren çıkamaz,çıkan giremez.yani aslında reelde de öyle. Taşkışla işte.

Üsküdar Mutluluğu

2012-01-11T12:44:00.005+02:00

Günlerden Pazar.. Yer Üsküdar.. Hava soğuk, insanın içini ısıtan cinsten.. Mutluluk bedava..

ben ayva reçelini çok severim.

mutlu eder beni.

Sevgili hav hav çatıda ne işin var?

yolcular.

şanslı Çengelköylü karga.

şanslı ben. bu mucizeye tanık olabildiğim için.

bu manzarada kaç bardak çay içilir?

uyur gezer parti sever

2012-01-08T15:04:00.011+02:00

Sonunda dersler bitti! Şimdi finallerde,teslimlerde sıra.. Teslim falan neyse de canım hiç sayısal derslere çalışmak istemiyor. Zaten son dakikada da zor oluyor paçayı kurtarmak belki de o yüzden..

Ve işte proje 1 dönem sonu projem! :) Kimse sakın sormasın, mimarlık mı moda tasarımı mı diye.. Mimarlık okuyorum,evet.:)

Bizden dönem sonu olacak parti için bir tasarım yapmamız istendi. Konumuz "augmented body". Çok fazla araştırdım, çok fazla şey belirdi aklımda ama kendimi bunu yaparken buldum.:)

Ben sonuçtan memnunum, sizce nasıl olmuş? :)

**Yayın için modelliğimi yapan oda arkadaşım Zeynep Gümüş'e tekrar teşekkürler..:)

bitiyormuşsun.

2011-12-31T23:28:00.005+02:00

Sevgili 2011;

vakit seninle vedalaşma vakti.

ne zaman geldin de gidiyorsun, inan farkında olmadım zamanın..

sana teşekkürü borç bilirim;

mutlu ve umutlu günlerimin sayısı, mutsuz-umutsuz günlerimi çokça aştı.

düzenimizi bozmadın, ağzımızın tadını kaçırmadın.

evimiz huzur doluydu, şükür doluydu tüm yıl boyunca.

pisicikler verdin elime minicik kaç kere,

şimdiden anneliği tattım neredeyse sayelerinde.

"Fiyong"umuz var mesela artık bir de. :)

gelecek hayallerim depreşti bolca, bolca plan yaptım kalan iki binli yıllara.

arkadaşlarımın mutluluklarına tanık oldum sırayla;

mutlu oldum, hayal kurdum sonrasında.

uykusuz hayata merhaba dedim seninle,

Taşkışla'ya merhaba dedim..

dişim ağrımadı bu yıl hiç, şu son güne kadar.:)

Ve pek Sevgili 2012;

önce bolca sağlık olsun, her daim..

yüzümüzden tebessüm eksik olmasın..

yuvamızdan huzur eksik olmasın..

yuvasız kimse kalmasın..

bir de pırıl pırıl bir cildim olsun.. -bugün ilaca başlıyorum-

ve biliyorum; sen biliyorsun içimdekileri,bir sürü hayalimi..

lütfen..... :)

ha unutmadan;

2011 bana bir dslr getirmedi, hadi bari sen yap bir kıyak artık, hı? :)

Ben aslında sadece mutlu olalım istiyorum,hepimiz! :)

çocuk olmak

2011-12-14T19:50:00.006+02:00

Taşkışla'da bir pazar günü.. Oflaya puflaya okula gittiğim bir tatil günü.. Evet resmi olarak tatil ilan edilen günde okula gitmek ne yalan söyleyeyim çok koymuştu. Oysa güne yüzümde saçma bir gülücükle devam ettim. Balonlar sağ olsunlar! :) -ki bilirsiniz beni,ben balon severim!-

Taşkışla'da bir tasarım dersinden fotoğraflara yansıyanlar.. Namı değer çılgın hocamız Oruç Hoca ve Onun varisi Önen Hoca eşliğinde.

Psikologlar danışanlarının çocukluğuna inmeye uğraşa dursun, biz balonları şişirdikçe yeniden doğmuş gibi olduk! :) Hayat güzel. Hayat balonlarla güzel! :)

fizy

"Yes, I Would Love Another Glass of Tea"

2011-12-07T23:45:00.005+02:00

Aslında yazacak, anlatacak çok şey var. Kendime özel vakit ayırabildiğimde onları da paylaşmak umuduyla, bu videoyu paylaşmadan es geçemedim. Belki bir çoğunuz izlediniz, ama biliyorum ki bir ikinci defa daha izlenmeyi hak ediyor bence! ;)

-Geçtiğimiz hafta mide rahatsızlığımdan dolayı çaya hasret oluşumdur belki de beni bu kadar duygusal düşündüren. :)-

ne diyim şimdi ben halime

2011-11-15T00:43:00.003+02:00

aslında üniversiteden mezun olacak yaşta iken fakülteye başlamak iyi bir şey. insan genç hissediyor kendisini..:) böyle çoluk çocuk, neşe.. 4 sene önceki halimi yeniden yaşamak yani. fena bişey olmasa gerek di mi? tabi ben biraz ağır kaçıyorum galiba bazen. e olur arada o kadar da ama di mi? yaşıtlarım çeyiz düze dururken ben portfolyo telaşındayım.. mutsuz muyum? hayır..:) sadece bazen sıkılıyorum hayat şartlarından.. şöyle şimdi yeni mezuniyet telaşında bir mimar olmak varken, kendi paramı kazanmak varken hele! ahhh, şu çıkmayan burslar.. ahh! ben böyle burs kapısı gözleye durayım işte..

perşembe akşamı en yakın arkadaşımın kınası var ve benim de ilk vizem. ekonomi. saat 18:30-19:30 arası. ayazağa'da. kına ise bahçelievler'de. umarım "Hızır" beni yetiştirecek kınaya. umarım sınavım güzel geçecek, kuaföre gidecek vakit bulacağım, güzel olacağım ve kendimi iyi hissedeceğim. en yakın arkadaşımın kınası ile sınavım çakışmasını bir nefis terbiyesi olarak görmek sanırım en mantıklı hareket şu koşulda.

cumartesi günü ise evleniyor. o gün tüm gün yanında olma hayalleri kurarken; öğlen 10:30 ile 12:30 arası ikinci vizem olan matematik sınavıma sövüyor, ardından akşam olmadığı ve nikahı kaçırmayacağım için şükrediyorum. evet, işin iyi yanından bakmak lazım, di mi?

bu arada kınada giyeceğim elbisem hazır değilken, kına günü sabahtan akşama kadar dersim olduğunu da belirteyim. ayrıca düğünde giyeceğim elbiseme de uygun ayakkabım ve eşarbım hala yok. ve bunları tamamlayacak vaktim de!

içine hıçkırık kaçmış çocuk gibiyim.

2011-11-02T20:23:00.005+02:00

mutluyum. kuş tüyü kadar hafif, bir kaya kadar ağırım. kimsenin duyamadığı kahkahalarıma, küçük tebessümlerim eşlik ediyor. öyleyim de böyleyim de.

öyle işte..

alışmak lazım!

2011-10-04T23:19:00.008+03:00

Günlerim o kadar yoğun geçiyor ki, tam alıştım bu tempoya diyorum, pat bir yerden patlak veriyorum ardından elim ayağıma dolaşmış, uykusuzluktan sinirim bozulmuş ağlarken buluyorum kendimi.

Şükürler olsun ki sonunda "intibak yılı"nın kaldırılmasının mağduriyeti sona erdi ve derslerimi pazartesi alabildim. Çarşambalarım "nefes" günlerim benim! :) Yasa değişimi sonrası birinci

sınıftan başlamamıza karar verildi ancak muafiyetlerim sayesinde bir nebze daha kolay benim işim diğer bölüm arkadaşlarıma göre. Dolayısıyla bir günümü boş bırakmaya karar verdim. Bence iyi de oldu. ;)

Rüya gibi bir okul Taşkışla.. 3400 muazzam! Uzun merdivenler, yüksek tavanlar ve geniş koridorlar şahane! Hele koridorlarda, amfilerde karşına çıkan şirin pisiler! En güzeli de onlarca sanat ruhlu insanla aynı ortamı paylaşmak.. Şu an benim gözümde Taşkışla İTÜ'nün entel,narin çiçeği.. :) Onca mühendislik bölümü içinde bu kadar sanat!

Şimdiden başladı ilk günlere özlem.. Dört yılın sonunda nasıl olur düşünemiyorum bile! Ah bir de ışınlanma olsa.. metaleptik.blogspot.com bizim, yani proje 1 grubunun online paylaşım adresi.. Ne yapmışız, ne etmişiz bizi buradan takip edebilirsiniz.. :)

Kısacası yorgunum,mutluyum ve yorgunum! :)

Benden bu kadar şimdilik, sadece yaşadığımı bir haber veriyim demiştim.. ;) :)

*görsel kaynak metaleptik.blogspot.com dan alınmıştır.

Şu zat-ı muhterem blog yazarı burs aramakta. Dikey Geçiş ile yerleştiği ve vakıflar DGS değil de LYS sıralamasına baktığı için burs bulmakta zorlanmaktadır. Aklınızda olsun, burs veren bi tanıdık falan çıkarsa taliplisi hazır burda bekliyor..:) SEVGİYLE!

ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİ İÇİN YURT İPUÇLARI

2011-09-16T23:18:00.004+03:00

Efendim üniversiteyi aile yanında okumamayı göze alırken sefillik kontratını imzaladığınızı da unutmayın. Hele ki yurtta kalıyorsanız!

Günümüzde yurtlar çeşitli gruplara ayrılmakta;

Cemaat yurdu: cemaate bağlı olmayanların dahil uygun fiyatlarından dolayı kalmak istedikleri yurt, giriş saatleri ve bilimum yasaklarıyla ters etki oluşturur. Ortam sıcaktır, samimidir ama herkese güven olmaz. Kural ve disiplin mühimdir. Yemekler vasat,yerler halıfleks, en önemlisi en temiz yurt türüdür.

KYK yurdu: hijyenden sınıfta kalır büyük çoğunluğu,yerler taştır,yatakta ayakkabını çıkarırsın,bir odada 14 kişiye kadar kalındığı görülmüştür. Kafanı sokacak bir yerin olduguna şükredeceksin. En ucuz yurtlar Kyk yurtlarıdır.

Muhafazakar Vakıf yurtları: Cemaat kadar katı olmayan ama nizam, intizam isteyen yurtlardır. Büyük çoğunluğu günde bir-iki öğün yemeklidir. Yemekler yenilebilir, kimisi anne yemeğini aratmaz. Temiz ve samimidir. Öğrenci odaklıdır.Uygun fiyatlıdır, aldığı paranın üstünde hizmet verir.

Üniversite yurtları;
Kyk dan hallice iyi, Muhazafakar vakaıf yurtlarından biraz daha az konforsuzdur. Lükslüğü ödenen parayla doğru orantılıdır. Yalnız sanılmasın ki ucuz,sadece özel yurtlardan ucuzdur. Kapmüste olması büyük avantaj sağlar. Yemek yoktur. Biraz resmi olmakla birlikte oda arkadaşlarınla ortak yönünün olması oldukça muhtemeldir.

Özel yurtlar;
arkanıza bakmadan kaçın. Mecbur kalınmadıkça kalınmayacak ticarethanelerdir. İstedikleri paranın hakkını hayatta vermezler. Bodrum katta 6 kişilik odaya 600 lira ödemek oldukça olasıdır. Yemek yoktur,belki sabah kahvaltısı verirler. Genelde mafyavari tutumları vardır.

Peki yurda giderken yanımızda neler götürmeliyiz?

-az ve öz eşya götürmek büyük avantaj sağlar,tabi ki başarabilene.
-eğer dönem arasında ya da bayramlarda aile yanına gidecekseniz mevsimine göre yavaş yavaş getirin eşyalarınızı.
- banyo terliği, banyo havlusu/bornoz, saç kurutma makinası ,küçük el/ayak havluları
-kışlık kalın çoraplar,ev terliği, uzun ev hırkası, kolay bağlanan şal/tülbent
-ben pijama yerine eşortman kullanmayı tercih ediyorum. hoş olmuyor yurt koridorunda pijamayla dolanmak
-uyku bandı olmazsa olmaz şayet ışıktan rahatsız oluyorsanız!
-şayet yer sıkıntısı çekecekseniz yurtta plastik baza altına giren tekerlekli kutular, dolap üstüne hurç/kutu
-yurtların çoğu kendi nevresim ve yastık/yorganı verse de yurda danışmakta fayda var.
-aspirin,ağrı kesici,grip ilaçları
-küçük yüz aynası. Ayna kavgalarına sık rastlanır.
-yurda yerleşince de edinebilirsiniz. hafif/ince askı dolapta yer tasarrufu sağlar.
-namaz eteği gibi bir etek odada giyinirken kabin olarak kullanımda kolaylık sağlar. :)
-seccade,küçük dua kitapları
-olmazsa olmaz şey; büyük bir kupa!
-küçük tekli kapı arkası askılıkları var. En son tchibo da görmüştüm. Ucuzları da var. Ortak duşlarda kurtarıcı olur.
-bölümünüze göre de bir adet resmi/topuklu ayakkabı,beyaz gömlek,siyah döpiyes (kimi bölümlerde/üni.lerde sunumlar resmi isteniyor)
-spor ayakkabı ve yağmura dayanıklı bir ayakkabı,şemsiye,trençkot
-cemaat yurdu haricindekiler için; minik tencere,tabak,kase,çatal-kaşık-bıçak,tava,bardak,ketıl :)
-evden annenizin baharatlarından küçük poşetlere bir miktar aşırın. Tek kişiye baharat almak işkence olurken, yemekler de tatsız tuzsuz olmuyor. :)
-ütüye çok düşkünseniz kendinize özel ucuz da olsa bir ütünüzün olması kurtarıcı.

Şimdilik bu kadar.. Umarım faydalı olmuştur.. Kolay gele! :)

vakit geldi, tatil bitti

2011-09-10T03:15:00.004+03:00

Anne yemeklerine veda vakti.. Ne zaman geçti o koca günler, hiç bir şey anlamadım ama ben daha.. Ne denize ayaklarımı sokabildim, ne kızgın kumlarda yürüdüm, ne çay üzerine salıncak kurup sallandım..

Bu sabah İstanbul'a yola çıkıyoruz; annem,babam,ben.. Umarım İstanbul'a vardığımızda çok yorgun olmayız da biraz gezeriz.. Babamlar bir iki gün sonra dönecekler zira. Yurdum hala açılmamış öğrenciye, hala elin yabancısını ağırlıyorlar(!) sanırım günde bilmem kaç Euro'ya.. Yalvaçtaki ev-sınıf arkadaşımda kalacağım kısmetse yurda giriş çıkana kadar..

Bize dua edin,yolumuz açık olsun.. Herşey yolunda gitsin.. :)

İstanbul seni çok özledim..:)

görsel kaynak

birkaç güzel fikir

2011-09-05T09:00:00.004+03:00

ütü masası ve ütüyü muhafaza etmek kadar zor olan diğer şey; elektrikli süpürge muhafaza!

restorasyonun faydaları.. :) bayıldımm..

bu mumları yanarken izlemek harika olur!

20 yıl aynı çatal-bıçak takımıyla olmaz ki! biraz değişiklik şart! ;)

görsel kaynak: kısmen pinterest, kısmen google

hu hu?

2011-09-04T19:27:00.004+03:00

O kadar yoğun bir zihnim ve halsiz bir bedenim var ki, kendime dahi zaman ayıramıyorum. Dokuz günlük bayram tatili bitti, babam bugün Ankara'ya geri döndü ben de yavaştan valizimi hazırlamaya başlasam hiç de fena olmayacak.. Haftaya Cumartesi İstanbul'a yolculuk var..Kısmetse annemler götürecekler arabayla.. Size bahsetmedim ama bizim bir de küçük bir pisimiz var yaklaşık 2 aydır.. Fiyong. Daha minicikken veteriner dişi dedi, bize de dişi gelmişti. Ama iki gün önce Fiyongumuzun erkek olduğunu öğrendik. Şok geçirdim! Fiyong kızım, Fiyong oğluma dönüşemedi.. Alışma evresindeyiz.. :s Bu fotoğraf yaklaşık bir aylık zamanlarından..:)

Dün çocukluk arkadaşım ve ailesi ile pikniğe gittik..:) Şans ki Onlar da Konya da yaşıyorlar.. Kent Ormanları diye bir yere götürdüler bizi, Isparta yolu üzeri.. Harika bir yer! Aslında her yeri bu kadar abartılacak güzellikte değil.. Ama bir köşesi var kiii... Konya da böyle bir manzara bulacağımı tahmin etmezdim! Bir yaz boyunca ilk defa sakin bir yer bulup, kısa da olsa hamak keyfi yapabildim.. Sanırım daha çok ihtiyacım var buna!

Evimdeki son haftamın mutluluk dolu geçmesi ümidiyle.. Şimdilik baş baş..;)

***Geçmiş Bayramınız mübarek olsun, Allah'ım daha nicelerini nasip etsin inşAllah..

modacı değilim,sadece çiziyorum. :)

2011-08-29T22:25:00.001+03:00

Benim bi dolu hayalim var ya işte, bu da içlerinden biri.. belki birgün..:) umarım..:)

bu aralar; böyle bi şeyim.

2011-08-24T00:20:00.003+03:00

vicdanlılara ithafen;

2011-08-16T17:40:00.004+03:00

Bu saatlerde midemizdeki seslerde oluyor aklmız.. Tansiyonumuz,şekerimiz düşüyor.. Tek düşündüğümüz şey iftar sofrası oluyor.. Ne şanslıyız ki; iftar saatinde kavuşuyoruz nimetlere..

Ya kavuşamayanlar?..

Uzun zamandır Somali halkının görüntülerini görüyoruz ekranlarda,afişlerde.. Bakmaya dayanamıyorum bile ben.. Ama ne yazık ki hayatın diğer yüzü, açlıktan insanlar ölüyor. Evet açlıktan ölüyorlar. Düşünün bu akşam iftarın olmadığını, günlerce saatlerce dudaklarınızın suya hasret kaldığını..

Bir yandan bu yardımların sadece günü kurtaracağını bilsem de yine de hiçbirşey yapmadan durmanın oradaki kardeşlerimizin vebalini taşımanın yükü ağır geldi bana.

Şimdiye kadar öğrenci bütçem için hazırladığım/satışa sunduğum ürünlerimi Ramazan Bayramının son gününe kadar Somali halkının iftar sofrası için satıyorum.

Kurumuş dudaklarda bir damla su olabilirsek ne mutlu bana!

Bana destek verir misiniz?

Oyuncak Sepetim

Kovaları Anlama Klavuzu / part:1

2011-08-15T02:28:00.005+03:00

Eğer bir çocuğa ömür boyu işkence yapmak istiyorsanız, onu Ay kova burcundayken dünyaya getirin. Bir "kova" olsun.

Aslında planlı doğumlarla bir ülkenin nüfusu kova burcu olursa ve o ülke dış ilişkileri kuvvetliyse kısa zamanda dünyayı ele geçirebilir. Çünkü insanların "kova"lara tahammülü yoktur.

Kovalar zavallılardır çünkü; anlaşılamayanlardır. Hayatları kendilerini anlatmaya çalışmakla geçer. Dolayısıyla da yalnızlardır. Hiç bir burcun kovalar kadar uçuk(!) -size göre uçuk olduğu için yazdım, yani aslında uçuk değil- hayalleri, yaşam tarzları, felsefeleri, bakış açıları yoktur. Uyumsuzlardır ve bundan gurur duyarlar içteniçten. Düzeyli, uzun süreli aşk ilişkileri sadece aşk/sevgi olduğu için yürür. Yoksa bir kovaya tahammül fazla sürmez.

İnsanlar kovaları genelde ruh hastası falan sanarlar -halbuki kendilerinin tedaviye ihtiyaçları var-. Kovalar yavaş konuşur, hızlı düşünür. Yavaş hareket eder, hızlı yaşarlar. Çocuk sahibi bir kova kadını yani anne; fazlaca plan yapmadan ve sorgulamadan uzun seyehatlere çıkabilir, kaynanasını(annesini) çıldırtabilir, dedikodulara yol açarak günahlarından kurtulabilir. Belki de bunu yapmasını sebebi, sadece günahlardan kurtulmaktır, bunu O da bilmez,bilmemezliğe vurur. Ona göre Dünya küçüktür ve Allah Dünyayı boşuna yaratmamıştır. Her bir karışı gezilebilir,yaşanabilir.

Kova; insan sever. Tabiki tahammül edebildiği insanı sever. Tahammül etmek için kendisini zorlar belki yıpratır. Aslında tahammülünün tek sebebi; o zamana kadar verdiği değere yazık olsun istememesindendir. Yani; bir anda karşısındaki insan Onun için bir hiç olabilir. Kovalar için gri sadece güzel bir renktir, hayatta yeri yoktur. Kin beslemez, intikamı sever. Sonra da oturur ağlar, niye intikam almak istiyorum ben diye!

İştahlıdır. Herşeye. Pastaya böreğe olduğundan çok; sanata, bilime, tiyatroya, modaya, uzaya, doğaya,börtüböceğe,tıpa, mimariye, mitolojiye,astrolojiye.. Ne yazık ki Allah kovalara da yalnızca iki el,iki ayak,iki göz vermiştir. Elbette herşeye yetişemez,mutsuz olur. Çünkü herşey tam olmalıdır, başarılı olunmalıdır. Başarızlık kovalar için anlamsız bir kelimedir. Sözlüklerden çıkartılabilir.

devamı yakında...

azla yetinmeyi bileceksin

2011-08-15T02:05:00.002+03:00

insan kimi zaman yalnız hisseder kendisini. sanki kimse yok dünyada. gözü görmez kimseyi. iki çift laf edebilmek ister gönlüyle gönlünce. oluyorsa ne ala, şanslılardandır.
mesela kimileri vardır, yanar gönlü, anlatamaz derdini -ki o da bilmiyordur ne olduğunu zaten-, sadece iki hoş kelama susamıştır gönül taa gönülden gelen, acelesi olmayan. kelimelerin arasında bir susluk vakit olan.. dayanamaz hızlılığa, umarsızlığa, saygısızlığa. ister ki gönül; ne veriyorsa nacizane onun da olsun. biraz uzun vakit yumuşak kelimelerle dolan, belki biraz da hayal beraber olan.

o gönül öyle bir hal alır ki saatlik zamanda, sus der ceza verir ruhuna. kelimeler içine söylenmelidir, özlem içine akıtılmalıdır, beklentiler unutulmalıdır. azla yetinip çoğu umulmamalıdır.

e tabi devir şükür devri.

gecegece bana geliyorlar işte bazen böyle.
aaaa,pardon ben hiç yetinmeyi bilmedim ki(!)

Şehir Sanatı

2011-08-02T23:29:00.008+03:00

İddia ederim ki; Türkiyede minibüsle taşınan yolcu sayısı belediye otobüsü ile taşınan yolcu sayısına eşittir. Mesela bizim eve en yakın duraktan saatte bir bilemedin 2 otobüs geçerken, minibüs bu sayıyı ilk 10 dk içerisinde yaşatıyor. Otobüse binmek için bir de elkart denilen ve sadece belediyenin tahsis ettiği minik kulübelerde satılan zımbırtılarından olması gerekiyor, aksi taktirde milletten dileniyosun resmen. Bu Ankara gibi daha büyük büyük şehirlerde tabi daha kolay oluyor,orda büfeciler işi çakallığa vurmuş egoların üzerini yuvarlıyıp bir fiyata satıyor,üstü karı oluyor.
Velhasıl kelam tüm bu ego-akbil-elkart zorluklarına rağmen diyeceğim şu ki; minibüse binmek sanattır. Daha doğrusu minibüsten sağlam olarak inmek Allah'ın büyük bir lutfudur. İki rekat şükür namazını veya küçükbaş bir adağı hak eder aslında. Çünkü;

adamlar mübarek insan değil de un çuvalı falan taşıyorlar sanki. Hoplata hoplata, nerde çukur var kaçırmadan -çukurlarda puan topluyorlar :p- , ha arada bir şu çukura girmiyim ağbi diyip o direksiyonu öyle bir kırışları var ki tüm ayaktaki yirmilik çıtır kızlar kelli göbekli amcabeylerin kucağına oturmadılarsa çok şanslılar!
minibüs şöförleri beyinlerini en olağan dışı kullanan insanlar. Aslında Tübitak tarafından incelenmeye alınmalılar bence. Adamlar bir yandan trafikde seyir halindeler, bir yandan arkadan uzatılan 10 liradan ayrıayrı 2 kişinin para üstünü hesaplayıp,gerekli bozuklukları denkleştirip arkaya uzatabiliyorlar. Üstüne bir de ahbap minibüs şöferleriyle, ağbisiyle, eniştesiyle, çaktırmadan manitasıyla telefonda konuşuyorlar. Brova vallahi!
bir de polislerle kovalamaca oynanır. Bu olaya bitiyorum ben, bildiğin adrenalin salgılanıyor hücrelerimden. Hızlı giden minibüs bir anda yavaşlar, telefona sarılınır, kanka şöför aranır; "Ağbi,motorlular var mı göbekte? Hasan aradıydı, kavşakta bekliyorlarmış, ben yolcu almadım ağbi bak sen bilirsin. Haberin olsun dedim." Oysa tüm koltuklar zaten doludur ki ayakta da yeterince yolcu vardır. Şöför ağbi aslında "balık istifi yapamadım" demek istemiştir.

yolcularla işbirliği: Seyahatin en eğlenceli kısmıdır. "Ağbim, ablam şu köşeyi dönünceye kadar bir çömelsek? Hadi ağbim be trafik varmış, ceza yemiyelim şimdi sabah sabah. Abla tamam sen çömelme,o valizin üstüne otur. Ha, sağolasınızzzz! Kalkabilirsiniz ağbi." Ben bu evrede kendimi açık hava sinemasına gelmiş, çekirdeği elinde komedi izliyor olarak hissediyorum. :)
para üstü takibi bir dedektifi ruh gerektirir, hele ki en arkada oturuyor ve cebinden bozukluk çıkmıyorsa. En önde oturmak da şöföre bedavadan muavinlik yapmak gibi birşey. "Şunu uzatır mısınız? Şurdan bir iki kişi, bu da bir kişi Gazi."
yazın sıcak havalarda özel mesafelerin korunmadığı akşam saatlerinde çeşitli kokulara maruz kalarak boğulmak olasıdır. Ayrıca öğlen saatlerinde aman hava çok sıcak, yapıştık diyip karşılıklı ve tepeden camlar genellikle su,yol,elektrik olarak geri döner. Minibüsten inilince ilk iş eczaneye gitmek olmalı.
işte asıl mesele şu ki; o daracık iki kişilik koltuklara ohh cam kenarıymış diyip atlayıp, ardından kilolu bir tam dünyalık hanım teyzenin size yol arkadaşlığı etmesi. Artık teyzenin dizine yatmış,sarılmış kadar kokusu üzerinize sinmiş; üstelik cam ile artık istediğinizden daha da yakınsınızdır!

Lakin; sizce ben şimdi bu sıcaklarda,güneşin alnında veyahut okul-iş çıkışı kendimi taşımaya halim kalmamışken kapımın önünden saatte bir geçen otobüsü bekler miyim? Tabiki; hayır! Ve işte bu devran da böyle sürer gider... Polis kovalar, şöför kaçar, yolcu çömelir...

Anafikir: Otobüs sefer sayıları çok az! İki yere giden otobüsten başka otobüs yok! Yeter ama,aaaaa!!!

en güzel Ağustos!

2011-07-31T14:24:00.005+03:00

HAYIRLI RAMAZANLAR!
:)

reklam dediğin böyle olur, ağbi!

2011-07-27T19:36:00.004+03:00

*görsel kaynak: facebook :)
*sonuncu reklam tüyler ürpertici. (!)
*reklamcılık güzel meslek. :)

ÇEKİLİŞ SONUCU :)

2011-07-14T23:34:00.005+03:00

Çekiliş -mecburen- kolaya kaçma babında random.org ile yapıldı. Ve açıkçası ben ortadaki sayılar çıkar diye düşündüğüm çekiliş bana bir süpriz yaparak 13'ü seçti.:)

DuruButik! Mutluluğuna mutluluk katsın! :)

not:yorum yazan yakınlarım üzgünüm, adil olmadığı düşünülürdü..:) @ruveyda söz sana da yapacağım! ;)

çekilişte düzeltme

2011-07-10T23:17:00.002+03:00

Çekiliş biteli iki gün oluyor ancak isim-facebook sayfası gibi karışıklıklardan dolayı çekilişi 2 gün daha uzatıyorum. Şu ana kadar önceki posta yorum yapan herkes çekilişe dahil. Bundan sonra da çekilişe katılmak isteyenler önceki posta -buraya- yorum yazarlarsa isimleri çekilişe katılacak. Salı günü akşam 18:00 da çekiliş son bulacak,bu saatten sonra gelen yorumlar çekilişe katılamayacak.

OYUNCAK SEPETİM 2 YAŞINDA!

2011-07-01T13:26:00.006+03:00

Bundan tam 2 yıl önce yaz tatili buhranlarındayken Haziran ayının son gecesi dünyaya geldi Oyuncak Sepetim! :) Tadı adında saklı işte, oyuncağım burası benim! Eğlencem, dünyam, ruhum, ben! :) Kimi zaman buhranlı,hüzünlü kimi zaman mutluluk bombası, eğlence kutusu!

Geçen sene Sepetim in doğum günü hayatın getirdiği zorlu döneme denk geldiği için kutlayamamıştım ama bu sene böyle olsun istemedim. Şimdi tüm Oyuncak Sepetim'e renk katan herkesi çekilişe davet ediyorum! :)

İşte Oyuncak Sepetim ve www.papatyatac.com işbirliği ile sizlere çam sakızı çoban armağanı hediyem! :)

Çekilişe katılmak için;

papatyatac.com facebook sayfasını takibe almanız
adınız ve soyadınızı bu yazının altına yorum olarak yazmanız

yeterli. :) Aman dikkat, Facebook nicki adından farklı olanlar malesef çekilişe katılamıyor ve çekiliş 8 Temmuz Cuma günü saat 21:30 da son buluyor.

Herkese bol şans!

LOKUM'A YUVA ARIYORUZ

2011-06-29T20:06:00.003+03:00

Tanıştırayım; misafirimiz Lokum.. Lokumu dün bulduk,sabaha kadar koynumuzda uyuttuk. Anne sıcaklığına ve sevgisine çok ihtiyacı var. Çok korkak, masum, sokulmadan, sevilmeden uyumuyor. Henüz miyavlamaya bile sesi yetmiyor.
Lokuma bakabilecek, annesi/babası olabilecek, sevgisini ondan esirgemeyecek sahibini arıyoruz.. (Konya)

ekleme: Lokumumuz artık yeni yuvasında..:)

bi tanecik!

2011-06-21T23:16:00.002+03:00

Benim böyle bir pisim var..:)

Bi bi bi bitanecik pisim!..:)

bir gün;

2011-06-20T18:58:00.004+03:00

Cennete gittiğimde Allahtan ilk isteyeceğim şey turkuaz bir deniz olacak..:) Canım nasıl deniz istiyor..

İstanbuldan bana kalan...

2011-06-17T01:10:00.007+03:00

bir kaç fotoğraf işte, üç aylığına evimdeyim..

-anne kokusu da artısı :)-

ekleme: bir de bir hatırlatma,işte tam da burada! ;)

papatyalandım!

2011-05-21T00:15:00.004+03:00

Bu aralar etrafım papatya sarılı.. papatyapapatyapapatyapapatya! :)

Ve fotoğraflardan da anlaşılacağı üzere; Bismillah deyip birşeyler yapmaya çabalıyorum(z).. Umarım sonunda bir çok kişiyi mutlu eder ve mutlu oluruz!

Şimdilik bu kadar, dahasına biraz daha var..;)

Belki bir tık da buraya! :)

Çok Calismam Lazım, ÇOK!

2011-05-19T21:03:00.004+03:00

Son zamanlarda çok çalışkan oldum ben. Alışamadım bu halime..:) Finaller, Proficiency, siparişler neye yetişeceğimi şaşırmış vaziyette çalışıyorum. Şu Prof.u atlatırsam en güzelinden, değmeyin keyfime! Hazırlıktan sıkıldım. Dil öğrenme isteğimle dil öğrenmedeki beceriksizliğim tamamen doğru orantılı. Allah yardımcımız ola,kalın sağlıcakla! :)

not:her sınav zamanı bu reklam videosu aklıma gelir..:)

roman yazılır bu konu hakkında.

2011-05-15T13:10:00.000+03:00

annecim, seni ÇOK seviyorum!

2011-05-08T20:34:00.005+03:00

Uzakta olunca annenden Anneler Günü bir buruk geçiyor, arkadaşlarına sürekli annesinin anneler gününü kutlayıp kutlamadığını soruyor, yanında olmadağın için klasikleşen Anneler Günü kahvaltısını acaba kardeşlerinin hazırlayıp hazırlamadığını düşünüyor ve en çok da şükrediyorsun hayatta oluşuna, okulun bitince kavuşacağına.. Üstelik Teyzem ve Annneannem de anneciğimden farksız özlemleri ve yerleri yüreğimde..

Tüm anne ve anne adaylarının Anneler Günü kutlu olsun.. Annesiyle sonsuza kadar vedalaşanlaraysa; bugünlerde Allah daha çok sabır versin, annelerine Allah ım sonsuz rahmet eylesin..

*görsel kaynak netten alınmıştır.

başlıksız.

2011-05-04T12:03:00.002+03:00

kendimle başa çıkamıyorum. sinirlerim o kadar laçka ki. kendime kızıpkızıp daha da sinirlerim bozuluyor,sonra daha mutsuz oluyorum. mutsuz oldukça kendime daha çok kızıyorum sonra daha daha mutsuz oluyorum. umutsuzluk yok,karamsarlık yok.. hiç bir sey yok! neşe de yok, mutluluk da yok. tek yaptıgım bos boş durmak,sonra boş durduğum vaktimi boşa harcadığım için kendime kızmak. sonra heycan ve panik, sonra şimdiki gibi oturup ağlamak.
başarısız olmak hiç bu kadar ürkütmemişti beni. sıkıldım herşeyden. telaşsız zamanlar istiyorum. düşüncesiz. şöyle olsa, böyle olsa olmadan. en çok sinir olduğum şey ise, kendime olan inancımı kaybediyorum,kaybettim. sürekli bir korku.
ev istiyorum.benim olsun.fazla eşya olmasın.beyaz olsun. öyle oturayım,kitap okuyayım.çiçeklerim olsun. insanlar olsunlar ama olmasınlar.
uzun zamandır içten gülmediğimi farkettim.
karnıma ağrılar girene kadar gülmek istiyorum.
ama sinirden değil. mutluluktan,sevinçten.

bunu yazdıgım için de sinir oldum kendime,mutsuzum dediğim için de!
doktor tavsiyesi olan?

bugün uranüstendim, yarın satürnden olacağım.

2011-04-24T23:02:00.003+03:00

İyi ki varsınız bezeler! Benim gözümde çikolata ile yakın ahbaplığınız var sizin, kıdeminiz yüksek.. O narin ve köpük yapınız.. Hele hiç bir kurabiyeye benzemiyişiniz.. Seviyorum sizi. ;)

not:Dünya ya ne zaman dönerim bilmiyorum.

DİKKAT! bu bir ilandır.

2011-04-19T22:59:00.003+03:00

Seneye doğumgünümde falan hediye alacaklara, gelecek yıl içinden gelip de hediye vereceklere duyurulur:

Lütfen diğerleriyle haberleşip, bir SLR alın bana!! :)Erken hediye seveseve kabul edilir, doğum günümde cartımda curtumda bir yıl boyunca hediye beklemiyeceğimin sözü verilir.. :)

Ohh mis, hadi bakalım görelim sizi! ;) :p

ada sahillerindeee... gezdim tozdum ben..:)

2011-03-28T23:49:00.005+03:00

Duymayan kalmadı galiba, sağolsun blogspota uzun uğraşlar sonucu girebildiğim için diğer sosyal medya araçlarında basbas bağırdım..:)
Cumartesi günü felekten birgün çaldık, zamanı dondurduk, Heybeliada'ya doğru yola koyulduk..:) Adada kahvaltı yapacağım diye saat 2 ye kadar doğru düzgün birşey yemedim, deniz otobüsünde poşetin kenarından bi iki şey kaçırmak dışında..:)

ada kahvaltımız :) -tonbalığı,tel peynir,nutella,damla sakızlı çörek,çay ve ekmek:)-

Adaya inerinmez bisiklet kiraladık,günlüğü 10 lira..:) Bisikletlerde fena değil hani, sadece 6. vitesten sonrası kilitliydi sinir oldum. Ben 6-12 arasını kullanırım çünkü çocukluğumdan beri, ona alışığım.. Onun haricinde sepeti vardı, içeceklerimizi sepetime koyduk,rahat rahat gezdik..:)

canlar ♥ kahvaltımızı yaparken bize selam geçidi düzenlediler :)

Ada harika bir yer! Dünya da hala arabasız bir yerin olması harika! İnsanlar taksi diye fayton çağırıyorlar.. Minübüs durakları yerine, fayton durakları var..:) Okadar çok ağaç var ki, denizle bütünleşince misss gibi oluyor! :) Ciğerlerimiz doldu taştı oksijenle.. Ve elbette kedi ve köpekler..:) Uyum içerisinde yaşıyorlar..:) Adanın adı "Köpekliada" olsaymış yeriymiş! :) Sekeseke bir hal oldum sayelerinde..:D Sonracığıma; Pisican'a olan özlemimi kedicikleri besleyerek gidermeye çalıştım.. Öğrenci halimle pisiler doysun diye ton balığı konservesi açtım,hey hatt! Nasıl ben bu kadar kedi sever oldum ya hu! :)

Ayrıca;Cumartesi önemli bir haber aldım annemden.. Allah'ım bizim için hayırlısını en güzel şekilde nasip etsin inşAllah..

Ahh ahh, bir rüyaydı Cumartesi geçti gitti..:) Darısı nice rüyalarımın başına!! :) Amin! ;)

kalabalık bir cumartesi

2011-03-20T01:01:00.004+02:00

Bugün Cuma gününden hazır planım vardı. Yalvaçtan arkadaşım gelmiş İstanbul'a bir diğer arkadaşımdaymış,onlarla buluşacaktık erkenden.. Ama gel gör ki gece dedikodunun dibine vuran kızlar,sabah uyanamadılar haliyle ve 4'te de başka bir yere sözleri olduğu için Tuzla dan kalkıp Taksim'e gelemediler.. Böylelikle benim mutlulukla "ohh arkadaşlarımla bir gün!" dediğim gün tamamen kuş olup gitti.. Kalakaldım bir başıma..

Taç siparişlerim için malzeme almaya gidecektim Eminönün'e, bari bugün gideyim dedim. Akşama kadar dağınık bir yurt odasında tıkılı kalamazdım. Gittim.. Çok güzeldi, ilk defa tek başıma Eminönü ne gittim ve ne yalan söyleyim seni çekiştiren birisi olmadan alışveriş yapmak, "aaaa, bu neymiş!" diye kurcalamak, ellemek harika bir şey! Her şeye dokundum! :) Pazarlık yapmama gerek kalmadan,düz hesaptan aldım alacaklarımı. Sonra yoruldum, dönme vakti geldi. Acıktım da, sabahtan beri aklımda olan balık ekmek vaktiydi. Bi heves gittim balıkçıların yanına, miss gibi kokuyordu. Oturdum bir masaya,eşyalarımı da yandaki tabureye yerleştirdim. Eeee, bakan kimse yok mu? Garson falan?.. Yokmuş, hiç tek gitmemiştim ki nerden biliyim. Benim balığım hep önüme gelirdi. Kalkıyım alıyım dedim, ya eşyalarım? Çok da bişey yok da işte, asıl derdim masamı kaptırmamak. Neyse onları da alıyım elime dedim tam sıraya giriyordum ki, ya balığım derili olursa?.. Yiyemem ki.. Sonra da "aman kim gircek o kadar erkeğin arasına şimdi?" diye bahane uydurup uzaklaştım balıkçılardan.. Canım çok çekmesine rağmen, yanımda balığımın derisini,solungacını ayıklayacak arkadaşım yok diye yemedim,yiyemedim.. Anladım ki, Eminönü yalnız olmuyor!

Sonra ver elini Taksim.. Şişhane den geçecektim yurda, baktım yürüyesim var,yol aldım İstiklal de.. Biraz vitrinler,biraz dükkanlar.. Onca kalabalığın içinde de yalnız olmak pek eğlenceli gelmedi bana.. Günün sonunda zor attım kendimi yurda.. Dağınık bir odam,yatağım,gidip gelen bir internetim,kitaplarım..

Yalnız yaşayamama sorunum var benim.. Ya da çok yalnız kalıyorum,fazla geliyor bünyeye.. Sadece gülümseyen, selam, merhaba diyen suratlar değil yanımda istediğim.. Omzuna başımı koyabileceğim insanlar, hiç yokken sadece halimi hatrımı sormak için arayan sesler, beraberken kahkahanın dibine vuracağım arkadaşlar,ben derdimi anlatmadan anlayacak dostlar istediğim.. Belki de şefkat.. Annemi özledim.. Ona sarılıp uyumayı,başımı dizine koymayı.. Soğuk sıradan, günlük ilişkilerden sıkıldım.. Yedi gün yirmi dört saat haftada sadece bu duyguyu birkaç saat yaşamaktan,geri kalan tüm zamanda bir sonrakini beklemekten sıkıldım,yoruldum..

Canım "can" çekiyor.....

canım kar.. :) ♥

2011-03-09T12:26:00.006+02:00

Dışarıda felaket bir tipi var. Olsun varsın kar var ya..:)♥ Okula da gitmedim bugün, tipi gözümü korkuttu açıkçası. Hadi neyse giderim de dönüşte perişan olurum dedim, yurdumdaki son günlerimin tadını çıkartmaya koyuldum.

İTÜ'nün yurdu çıktı,büyük ihtimalle bu haftasonu taşınıyorum kampüse. Tabi benim kampüsümdeki yurt değil ne yazıkki; ama fena bir yurt değil. En azından tuvaleti banyosu odada ya çok şükür. Burdaki yurdumdan o kadar memnunum ki gitmek zor geliyor,umaım oraya da kolaylıkla ısınırım. Oranın en büyük avantajı,kampüste,kütüphane vs. yakın,üstelik okula bir metro ve teleferikle gideceğim. Seneye Taşkışla ya geçince ise sadece metro. Trafiklerde saatlerim gitmeyecek çok şükür ki. Daha dinç olacağım inşAlalh böylelikle,günü daha mutlu yaşayacağım. :) Ama yemeği yok yurdun işte,bu hem maddi olarak zorlayacak hem de nerde yiyeceğim ya hu ben? :) Hergün dışarda da yenmez ki, okulun yemekleri ise bana göre -köpek maması gibi-.. Tabir pek hoş olmadı ama gerçekten öyle.. Tüm yemeklerin tadı aynı sanki, bi tuhaf.. Neyse mutfak varmış ortak makarna vs. bişeyler yaparız ya.. :) Hem yemek pişirmeyi özlemiştim.. :)

İki gündür elimde kille oynuyorum. Bu şirin kuşcuğu yaptım. İlk denememdi ama ben çok sevdim. Beni vaktinde çok mutlu eden bir insanı mutlu etmek için yaptım,umarım amacıma ulaşırım..:) Daha önce kili Kapkara Camdan Kelebek'te görmüştüm. Ogün bugündür aklımdaydı, sonunda buldum. :)

Öyle işte.. Dualarınızı bekliyorum.. Allah'ım pişman ettirmesin, eski yurdumu arattırmasın inşAllah.. Karlı ve mutlu günler..:)canım kar.. :) ♥

blogspot deneme, bir, ki.. ;)

2011-03-08T09:35:00.003+02:00

Ses deneme, bir, ki..

An itibariyle yaklaşık bir haftadır giremediğim, hatta wordpress'e taşıdığım bloguma şu an girdim çok şükür. DNS değişmiştik ama o da sorun veriyor,panelime giremiyordum. Allah ım bize blog acısı yaşatmasın bir daha.. Amin.. :)

not: Kar yağıyorrrrr!! :) Ama sanki bi tuhaflık var, bu günleri bundan bi 20-30 gün önce yaşamamız lazım değil miydi? Neyse buna da şükür.. :) canım kar.. :) ♥

benden BLOGSPOT'a gelsin..

2011-02-28T23:10:00.002+02:00

Blogger kapanır mı kapanmaz mı bilinmez ama şayet kapanırsa, ben bu adresimden kısa zamanda yazmaya devam edeceğim. Burası için farklı bir hayalim vardı ama, olsun varsın olsun sepetim'siz olmayayım..

http://www.oyuncak-sepetim.com/

kendikendine konuşmak

2011-02-26T21:26:00.004+02:00

Bazen edebiyat parçalamak istiyorum. Bence bu bir ihtiyaç. 2000'li yılların ihtiyacı. Bir ben susmuyorum eminim; herkes sessiz, yalnız çoğu zaman. Ya da sürekli dinlemek durumunda olanlar var. Ben mesela, kendisini dinleyenlerdenim sürekli. Bu yüzden işte bazen konuşmak istiyorum. Öyle kelimeleri birbirine dolamak falan, anlaşılmamak belki de. Anlaşılınca büyü bozulacak çünkü. Öyle kelimelerin olacak ki ya da, sadece sen bileceksin anlamlarını. Sıralarını senin kurguladığın bir şekilde dizeceksin kelimelerini. Senden bakınca seni, ordan bakılınca hiçbişeyi anlatacak. İşte tam da bu yapmak istediğim şimdi. Ne biliyim, canım sıkkındır belki de...

geç kalıyorum ama, yazacağım..:)

2011-02-23T10:15:00.003+02:00

Bu aralar arkadaş takıntım var. Bunu bir takıntı olarak algılıyorum çünkü beni rahatsız etmaye başladı. Bildiğin arkadaş istiyorum. Canlı bi şey, konuşabileceğim, birlikte gülebileceğim,vakit geçirebileceğim falan.
İstanbul dayım. Arkadaşlarımın %90 nı bu memlekette ama ben arkadaşsızlıktan yakınıyorum. Ne ironi değil mi?!

İşte hal böyle olunca karar verdim gonzales alacaktım kendime. Aslında hala vazgeçmiş değilim,erteledim bu fikri sadece. Piside gönlüm ama yurtta izin vermezler, miyavlar falan farkederler dedim. Gonzalesin sesi çıkmaz. İşte erteledim bu fikri çünkü çim adam aldım kendime. Korsan hem de! :) Aslında ben gözlüklü istiyordum ama yokmuş. İki gündür bu keltoş korsanla bakışıyoruz birbirimize. Hala saçı çıkmadı, çıksın artık. Traş ediyim istiyorum.. :)

Sonracığıma sağlıklı beslenmeye karar vermiştim. -tim diyorum çünkü dün, bu karara ara verip koca bir paket cipsi aç karnına bitirdim. İşte bu karar eşliğinde kuru dut aldım kendime. Bu fikri de sınıf arkadaşımdan aldım, ama itiraf ediyim Onun kuru elmaları daha lezzetli benim dutlardan. Ya da yenilebilir. Bu dutları yerken zorlanıyorum, kurtcuk gibiler. :) Bir kurtcuukk, iki kurtcukk diye diye yiyorum.. :) Tamda bu sırada aklıma Afrika kabilelerindeki çerezlikler,kurutulmuş kurtcuklar geliyor ve öğürüyorum. öğğ!..

Ama yine de kararlıyım sağlıklı beslenmeye, litrelik su şişemle mutluyum.. :) ♥

vicdansız hijyenikler

2011-02-12T21:32:00.007+02:00

Uyuyayım dedim,yatağa girdim,yorganıma yumuldum. Telefonuma arkadaşımdan mesaj geldi,bizdelermiş. Babam çiğköfte yapıyormuş. Tabi zorla getirilen uyku çiğköfte ile kaçtı. Canım nasıllll çekti anlatamam. Ayaklandım tabi. Neyse dedim, bari dağğğ gibi olan çamaşırlarımı yıkayım.

Hazırladım poşetimi,deterjanımı indim çamaşırhaneye. Şansıma üç makinanın da ışığı yanıyordu. İçimden üfledim. Dakikalarına bakmak için karşılarına geçtim. Baktım biri boş,içinde iki parça çamaşır var. "aaa,unutmuşlar..." dedim tam; makina dönmeye başlamasın mı!
İşte o anki şaşkınlığımı tarif edemem! Yaklaşık beş dakika ağzım açık kalakaldım öylece..

Bu insanlardaki vicdanı anlayamıyorum! İki parça çamaşır için makinayı çalıştırıyorlar ya.. Dakikalarca elektrik,su,onca deterjan! Üstelik iki parça için makinayı da işgal ediyorlar!

Evlerinde de böyle mi yapıyorlar acaba merak ediyorum. İki parça şey için makina mı çalıştırıyorlar? Öyleyse babaları peekkk zengin galiba, ya da mirasları falan var! Bu tiplerle evlenecek olan erkeklerinse vay haline! Ne diyim..

moriarty

2011-02-12T19:44:00.001+02:00

Çocukluk arkadaşım facebook da paylaşmış,dinledim. Ve vuruldum. Bu ses bende olsun isterdim, böyylleeee saatlerce usul usul söylemek isterdim..
Tuhaf bir tılsımı var; hem mutlu ve umutlu hem çok da hüzünlü.. Sanki "içim" gibi..

Ben sevdim, siz de sevin istedim..;)

yaş ♥ :)

2011-02-09T10:49:00.003+02:00

sebepsiz sonuç

2011-02-05T19:29:00.002+02:00

oysa,tükeniveriyordu o anlar/duygular..

rastlantı değil bu,biliyorum.

2011-01-30T21:33:00.005+02:00

Tam da "hesap,kitap." diyordum. Tam da "nasıl olacak ki?" diyordum. Tam bir iç çektim.
Sonra okudum...

Hiç ummadığın bir zamanda,

Hiç ummadığın bir şekilde,

hiç ummadığın bir yerde,

hiç ummadığın birinin eliyle,

hiç ummadığın bir gizemle,

özel olarak gönderilir ve adrese teslim edilir.

Rezzak O...

Vahhab O...

Vedud O...

Rahim O...

Telaş etme! Gam çekme.

RIZIKLAR

Burda.
Herzaman yardımıma koştuğu gibi, yine geldi kelimeleriyle. Farkında değil O bunun, eminim.

anneyle tiyatroya gitmek zevkli oluyormuş..:)

2011-01-29T20:42:00.009+02:00

Geçtiğimiz günlerde can sıkıntımın tavan yaptığı anlarda nerden estiyse Devlet Tiyatroları nın web sayfasına girdim. Oyunlara bakınırken bir de baktım ki bugün için annemle kendime bilet almışım bile. :)
Aslında daha fazla oyun bekliyordum ama yine de uygun saatli ve komik olacağını düşündüğüm bir oyundu "Hangi Karını Seçeceksin?". Hiç olmazsa değişiklik olur dedim..

Bundan önce en son mayıs ayında -evet uzun bir ara- Antalya Tiyatro Festivalinde "Fosforlu Cevriye" ye gibi güzel bir müzikalden sonra beklentim açıkçası biraz fazlaydı. Daha çok güleceğimi düşünüyordum. Bana konu biraz boşuna uzatılmış geldi. Hatta "Margot" ve "George" karakterleri (ilk fotoğrafta sağdan ikisi) olmasa o kadar dahi gülemezdik. Benim için en güzel karakterlerdi. :) Deli Margot.. :) Zaten oyunun sonunda birbirlerine ne kadar uyumlu olduklarını anlıyorlar. :)

Yine de bence güzel bir oyundu. Aslında benim için tiyatroda o selam faslı bile yeterli mutlu olmak için. Tuhaf bir enerji doluyor içime o an. :) Sanki oyun boyunca ben emek veriyorum. :)

Bu arada sonunda gitmeyi çok istediğim "Vahşet Tanrısı" na bilet aldım. :) Sırada Vahşet Tanrısı var! :)

*fotoğraflar Devlet Tiyatrosu nun web sayfasından alınmıştır.

sanırım sizi çok sevdim

2011-01-25T00:26:00.004+02:00

etsy
♥

doğmamış kızıma diktim :)

2011-01-21T13:39:00.003+02:00

Anneannem çok iyi bir terziydi vaktinde, kendi gelinliğini dikmiş, bana/anneme sayısız kıyafet dikti. Konya da bir çok eski hanımın özel gün kıyafetlerini diker,onları kusursuz tasarımlarıyla süslermiş. Annem de haliyle anneannemden almış o genetiği, annecim de çok güzel dikiş diker,şimdi yapmıyor ama gençliğinde ne nakışlar yapmış. Sanırsın ki makine nakışı, hepsi elinde iğneyle.
İşte velhasıl kelam, ben de çocukluğumdan beri meraklıyım şu dikiş-nakış olayına. Bir çanta dikmiştim geçen sene, bu sefer ise ilk elbisemi diktim. Doğmamış kızıma bebek elbisesi diktim.:) Anneannem görse utanır,kızım bu dikiş gösterilir mi elaleme der, ama napıyımmmm ilk dikişim. :) Evet,şu kadarcık şeyi dikmek canıma okudu benim. Gözüm görmüyor, makinayla anlaşamıyoruz falan filan..:) Elbise hatadan ibaret, ama yine de kızıma giydireceğim! :)

Ama çok cici değil mi? :)

rüya

2011-01-20T11:17:00.003+02:00

Bazen uyanırız ama dönemeyiz dünyaya,hayata.. Kalmışızdır öyle rüyada. Rüyalar güzel olduğu için mi? Hayır. Tuhaf bir tılsımdır o, bırakmaz sizi. Ne kadar hayatınızdansa rüyalar, o kadar rüyadasınızdır uyandığınızda da.
Öyleyim şimdi. Allah ım sen beni rüyalarımdan koru. Amin.

İstanbul hadi sana güle güle :)

2011-01-15T23:25:00.003+02:00

Gidiyoruuumm.. Yarın akşam 7 sularında İstanbul'a gökyüzünden bir bakış atacağım ve taaaaa şubatın 5 i ya ya da 6 sına kadar -hangi güneydi biletim hatırlamıyorum- Konya dayım. Evet Konya ya alışmaya çalışacağım. Hala nerde yaşadığımla ilgili soru soruldu mu Ankara diyesim geliyor, geçen bayram eve gitmek için bilet ararken girdiğim her otobüs firmasına Ankara bileti sorduğumu sonradan farketmiştim! :)

Bir dönem nasıl geldi geçti hiç anlamadım. Sanki dün gibi İTÜ yü kazandığımı öğrenmem,İstanbul a gelip kayıt için uğraşmamız babamla,yurt aramamız.. Kalbim ağzımda yaşadığım günler..:) Hepsi geride kaldı,ama benim beynim hala algılayamadı hayalimdeki okulda hayalimdeki bölümde okuduğumu.:) Heralde bu safha da seneye fakülteye geçince tamamlanıcak inşallah. Şimdiki yabancılık hazırlıktan olsa gerek.

Bir ingilizce blog açmayı düşünüyorum. İngilizcem iyi olduğu için değil,tam aksine kötü olduğu için..;) Ben yazıyım siz düzeltin..:) Nasıl ama? :)

Valiz hazırlıyorum, heerr şeyimi götürmek istiyorum. Okula giderken giyinemediğim hanımlıkta şıkıdımşıkıdım giyinmek istiyorum çünkü. Tabi nereye gideceğim Konya da böyle giyinecek orası mechul.. :) :D

Konya ya gitmenin en güzel yanları ise;
1-Pisican! :) Şımarık,akıllı pisim benimm..
2-anneme dikiş diktirmek..:)
3-pasta yapabilmek. Tarçınlı kurabiye,ımmm..:)
4-ehliyet alabilmenin şerefine babamın arabasını ele geçirmek. :)
5-uyumakkkk..:)

Ama yine de bi tuhaf içim.. Hep zaten böyle oluyor,geçen senelerde de Yalvaç tan Ankara ya giderken böyle oluyordu. Sanki bir daha dönmeyecekmiş gibi buraya.. Hem ben denizi de özlerim..:(

Neyse bana dua edin yarın yağış falan olmasın,Konya da görüşmek üzere! :)

insan bazen saçmalamak istiyor.

2011-01-13T00:21:00.005+02:00

niye oluyor bilmiyorum. ama istiyor. yani istiyorum.

böyle sadece konuşmak, abuk şarkılar söylemek, arada kahkaha atmak -sevmem aslında kahkaha atmayı-, hatta sebepsiz ayna karşısına geçip makyaj yapmak.

beyin dalgalarında şiddetli dalgalanma oluyor galiba.
ya da uyku gelince böyle oluyor insan,hım? evet,olabilir.
annem, aynı evi/odayı paylaştığım insanlar belli bir saatten sonra zorla yatırırlar beni.
evet 22 yim, ama gerçek bu. kova burcu insanı bence böyle. saçmalamak ruhunda var. ve uykusuzluk vuruyor bizlere. bir arkadaşım, Didar(dido deriz biz) o da böyle.. okusa şimdi saat geç olduğu için kızmaz o da. ya da çok kızar. işte böyle dengesiziz biz kovalar. -kızan kova varsa alınmasın üstüne lütfen.-

evet uykum gelmiş. saçmaladım,rahatladım. uyuyorum şimdi. baş baş.

***dur, içimde kalmasın söyliyim şunu da, bugün Osman Hamdi Bey'in Kaplumbağa Terbiyecisi'ni gördüm. Aslında biz Frida ya gitmiştik,dido yla. Diego yu sevmedim, resimleri itici geldi Frida nın onca içli otoportrelerinden sonra. neyse hadi başbaş.;)

arada bir çizerim ben öyle..

2011-01-12T11:50:00.005+02:00

Ne yazık ki çabuk sıkılan bir canım var. Herşeyi yapmak isteyen, hatta aynı anda.. Sabırsızım da. Kıskancım da. Böyle arada bir gelirler, resim yapayım derim. Hatta bunun için şu su ile kullanılabilen kuru boyalardan almıştım. Bi heves oturdum,çizdim boyadım. İşte sonuç..
Evet sanırım güzel resim yapamıyorum.. :(

**ruh halimin karmaşıklığını hava ve denizi birbirine katmamdan anlayabilirsiniz. Evet kelebek ve ahtapot, hatta biraz yosun ile bir kaç bulut da var. Hepsi bir arada,ruhumdaki duygular gibi..:)

**geçen gün bilgisayar öğretmenliğinde okuyan arkadaşım benim animasyonumu yapacağını söyledi. "çift karakterli yapacağım seni" dedi. Benim tepkimse Ona küsmek yerine; "iki karakter az benim ruhuma,daha çok karakterli yap." oldu. :)

Seni seviyorum karmakarışık ruhum benim, canımmbenimm.. :) ♥

yepyeni ciciler yaptım! :)

2011-01-09T14:37:00.005+02:00

Okulumun tatile girmesi ve yalnız kalmayla beraber kendimi oyuncaklarıma vurdum! :) İkisini dün yaptım, diğer papatyalı olan ve mavili olan ise yarımdı, dün tamamladım.

Oyuncaklarımla mutluyum! :)

Hepsi burada satışta! :)

uyuss olduklarım:

2011-01-07T21:44:00.005+02:00

-Mecidiyeköy metro girişinde British Time mı ne bi İngilizce kursunun broşürlerini dağıtan bir yandan elimdeki onca İngilizce kitabına rağmen "Buyurmaz mıydınız efendim?! İngilizce de kapmanya var! Almazmıydınız efendim,bi düşünün!.." diyen insanlara uyusss oluyorum. Her metroya girişimde türlü türlü kitaplarımı gözlerine sokma girişiminde bulunuyor, bu sefer kafamı kaldırmayayım, sert bakıyım bana söylemesin gibi türlü düşüncelerle metro merdivenlerini iniyorum.

-British Time ın öğrenci ve idari personelini gerçekten çok merak ediyorum.. :) :D

-Kurumuş simidini "Çıtırrr çıtırrrrr, taş fırın bunlar, çıtırrr çıtırrr!!" diye öven simitçilere uyusss oluyorum.

-Otobüsü sadece saniye ile kaçırdığım anlara, arkasından koşmama şöförün görmezden gelmesine uyuss oluyorum.

-Yaya trafiğinin sıkışık olduğu kaldırımlar vardır ki İstanbul da bolca bulunur. (misal Mecidiyeköy/Şişli, Nişantaşı/Rumeli Cad.,Taksim/İstiklal Cad.) Umarsız ve bencilce bu kaldırımlarda keyfi yürüyen hatta üstüne bir de sigara tüttüren insanlara uyuss oluyorum. Onların o pis sigara kokusunu solumak zorunda mıyım ben?! -hele bir de rüzgar vuruyorsa-

-Nişantaşı bilindiği üzere en sosyetik yerlerden biridir Türkiye de. Hatta "Nişantaşı çocuğu" gibi abuk bir argo kelime de dilimize girmiştir. İşte bu sosyetik Nişantaşında bile,sosyetik ve kültürlü geçinen ama bir o kadar da kaldırımların insanlar için olduğunu unutup,köpeklerini gezdirmek için olduğunu zanneden; tüm kaldırımı "zararsız" köpecikleriyle kaplayan insanlara uyuss oluyorum. Ya hu koskoca Maçka Parkı neyine yetmiyor köpeğin, hayvancağız vitrinlere mi bakmak istiyor?!

-Bir de böyle tiplerin köpeklerinden korkmayacaksın. Velev ki korktun, vay haline! Sen ne cürretle korkarsın! Bir çok kez minik süs köpeklerini ezme tehlikesiyle karşı karşıya kalmışlığım var Rumeli Cad. nde. Hayvanı salıyorlar öyle, bit kadar bişey zaten kalabalıkta gözükmüyor,tam ayağımı kaldırıyorum bizimki. Ya sabır çekip, devam ediyorum yola. Allah ın sevdiği kuluyum ki, o patilere basmadım hiç. Vallahi köpeği geçtim, sahipleri daha çok havlar gibi geliyor.. :) -istisnalar hariç-

-Otobüs kuyruğunda dakikalarca bekleyip de otobüsün gidip başka yerde durması ile dağılan sıra ve en önlerde olmana rağmen sonlarda otobüse binmeye,üstüne üstlük ters oturmaya yahut ayakta kalmaya uyuss oluyorum.

içimi boşalttım. bir ara yine dolunca yazarım uyuss olduklarımı. baş baş..;)

İstanbul sessizken çok güzel.. ♥

2011-01-02T20:11:00.004+02:00

31 Aralık yılın en güzel günlerinden galiba ve elbette İstanbul'un en kalabalık günlerinden.. Yıl başı pek mühim birşeymiş İstanbulda sokaklara sığmayan insanları görünce anladım..:) 1 Ocak ise tüm sessizliği ile bizimdi.. Vakit kaybetmek olmazdı. Termosa çay konuldu, kahvaltılık iki üç parça hazırlandı veee doğğru deniz olan bir yere gidildi. Tabi ki en kolayı Ortaköy. ;) Garip ve aslında imrenen bakışlar eşliğinde kahvaltımızı bir bankta yaptıktan sonra sahil boyu yürüdük, ta ki beni deniz tutana kadar. Evet, beni deniz tutuyor(muş)! İki üç kere fena mide bulantıları ve baş dönmesi ile günü sinemada sonlandırıp,üşüyen ellerimizi birgüzel ısıttık. :) Bi dolu da fotoğrafım oldu..

Darısı diğer güzel haftasonlarımızın başına! :)

yeni yıl, yeni yıl, yeni yıl bizzlere muutluu olssunnn!!! :)

2010-12-31T23:14:00.004+02:00

Pek sevgili 2010;
gitmeden sana söyleyecek iki çift lafım var.. Şöyle ayaküstü..;)

*bu sene bana hayatımın en zor yılını yaşattın,bu yüzden biraz kırgınım sana.
*çççooookkk şey öğretin,en çok da sabrı.
*hayatın yaşadığın andan ibaret olduğunu, geleceğin neler getireceğini tahmin edemiyeceğimizi hatırlattın.
*hayal kurmanın, hayaline inanmanın hayaline ulaşmak olduğunu gösterdin en güzeli de. :)
*sağlığın olmazsa olmaz olduğunu öğrettin.
*"kova"ların yılı mı diye bilmiyorum ama, arada güzel kıyaklar yapmadın da değil hani! ;)
*hediye babında bol bir yıldın,teşekkür ederim.. en büyüğü de; bana hayalimi hediye ettin! :)
*"dost" kelimesinin içini doldurmama yardımcı oldun.
*büyüttün beni gün be gün, acısıyla/tatlısıyla.
*"hayat" ı farkettirdin, eh biraz sancılı oldu ama olsun..;)
*son olarak; son gününü de mutlu atlatıyorum ya şükürler olsun..;) :)

Artık gidebilirsin.. :)

Ve giderken 2011 e söyler misin? Ben aldım dersimi bir yıl boyunca, fazla yormasın kendisini bana bişeyler öğretmek için.. :) Elinde koca bir mutluluk getirsin; günlerime,saatlerime,dakikalarıma sığmayacak kadar.. Getirsin ki; ben de herkese saçıyım mutluluğu,herkes mutlu olsun! :)

not: bir de SLR istiyorum 2010, söyleyiver 2011 e yapsın bi kıyak..;)

içimi dökmem lazım.

2010-12-19T23:19:00.003+02:00

Belki de yazmam gerekli-ymiş-. Yazınca farkında oluyorum hayatımın evet bu doğru. Yazınca ya siliyorum beynimden kötü şeyleri ya da depreştiriyorum mutluluklarımı. Mesela bugün dedi ki bana, hiç anlattın mı okulunu, okuldan yurda dönerkenki yorgunluğunu.. Doğru, hiç bahsetmedim İstanbul daki hayatımdan. Belki de bahsetmediğim içindir aslında hayalimde yaşamama rağmen mutlu olamamam. Hayallerim bitmiş gibiyim son günlerde. Halbuki benim hayallerim bitmez ki! Uçsuz bucaksız..
Aslında şu an yatakta olmam lazım.. Çok uykum var.. Ama konuşmadan, içimdekileri dökmeden uyuyabileceğimi sanmıyorum.. Uyusam da mutsuz uyanacağım yine. Size de oluyor mu bilmiyorum ama ben mutsuz yattıgımda yatağıma, ertesi sabah da aynı duyguyla uyanıyorum. Ne bir gıdım eksilme oluyor, ne bir gıdım fazlalık.. Biraz aptallık ekleniyor tabi ki o ayrı..:)
Neyse öyle işte. Tek istediğim şu sıralar uzaklaşmak koşturmalı dünya(m)dan.. Uzayda mı bir tek koşturma yok acaba? Hani orda saat kavramı falan olmaz, yetişmek, yetiştirmek,geç kalmak falan olmaz.. Para da yok orada. Evet, karar verdim en kısa zamanda uzaya taşınmalıyım! Para ne kadar mühimmiş bu dünyada, bir kağıt parçası ya.. Ay neyse. Hadi yatıyorum ben, sizlere de tatlı uykular.. Uzayda buluşalım mııı?? :)

görsel kaynak

kız kıza çene çalmaca :)

2010-12-11T18:24:00.006+02:00

Çocukluk yılları bir başkadır,hele çocukluğunu paylaştığın yıllardaki insanlar bambaşkadır.. Bugün ortaokuldaki iki yılımı paylaştığım arkadaşlarımla çok güzel bir kahvaltı yaptık -tüm hava koşullarına rağmen-.. :) Uzun zamandır gülmediğimiz kadar güldük, konuşmadığımız kadar konuştuk.. Oooo, neler kaynattık neler. Bir ara yan masadaki Teyze nin bakışlarından payımıza düşeni alsak da, bugünü de kazasız belasız atlattık ya! :)

Bazen durup durup baktım arkadaşlarıma, 13-14 lü yaşlarımız geldi gözümün önüne.. Şimdi kimisinin parmağında yüzüğü, kimisinin aklında işi gücü..

Büyüyoruz galiba ve ben hala sizinle büyümekten çok mutluyum! :)

benim marshmallow larım

2010-12-05T17:39:00.005+02:00

Çok severim mashmallow ları, ımm yumuşacık,pofidik pofidik! Bir gün marshmallow paketime yumulmuşken birden ağzımdan çıkıverdi, "ben nikah şekerlerimin içine de marshmallows koyacağım!" diye.. Sonra dedim ki, niye yapmayım! :) İşte karşınızda marshmallowslu eğlenceli,farklı özel gün şekerleri! :) Baby/Bridal Shower larda veya düğünlerde.. Çocuk ruhunu bırakamayan gelinler için..;) -tık!-

2010-11-24T00:11:00.003+02:00

Yetişemiyorum zamana, hayata..
Olduğum yerde kalmışım ben, ayak uyduramıyorum dönen Dünya'ya..

Koş koş koş nereye kadar? Nefesim yetmiyecek bir gün diye korkuyorum..
Dünyamdaki herşeyi bu kadar düşünmek zorunda mıyım?
Niye bırakamıyorum hayatı olduğu gibi.. Niye iyi olmak için bu kadar çaba sarfetmem gerekiyor?

Yorgunum.. Çok yorgun.

bir delinin aklından geçenler

2010-11-22T23:49:00.004+02:00

*İstanbul ile, pardon İstanbul kaosu ile bugün kucaklaştım. Beni çok özlemiş tam iki saat trafikte bıraktı bugün yine!
*Yıl başı yaklaşıyor, Nişantaşını ışıklar kaplamış. Farkettim ki, yeniyıl benim için anlamsız olsa da yeni yıl süslerini seviyorum..:)
*BİM deki cipslerin tadı ambalajları kadar güzel değilmiş.
*Birisine öfkelendiysem sevgimden dolayı, o gün bi anda bitiyor benim için.
*Şu yumuşak şekerleri seviyorum.
*Kış mevsimini ne kadar çok sevsem de montumun fermuarı bozuk olduğu için bu sene kış hemen gelsin istemiyorum.
*Şu günü otuz saat yapsak var ya,çok rahatlıyacağım.
*Soğukta sıcak birşeyler içmeyi seviyorum.
*Üzümlü draje çikolataları her gördüğümde aklıma gördüğüm bir rüyam geliyor. Rüyamda iştahla o çilolatalardan yiyordum. Uyandığımda gerçek olmadığını anlayınca hayal kırıklığına uğramıştım. :)
*Bu Cuma yolcuyum, Ankara'ya.. Kpss ye gireceğim.. Yine öylesine gireceğim sınavlardan biri.
*Sahi Kpss de kaç soru çıkıyor?
*Hala valizimi boşaltmadım, kısa vadede düşünmüyorum da.
*Resmi işlerden nefret ediyorum, kim gidecek şimdi adliyeye falan,püff..
*Şu banyonun ışığı hala yapılmadı ya, cinnet geçiriyorum. İçeri girer girmez 10 sn sonra hop sönüyor lamba.
*Yanımda getireceğim parfümümü,yüzüklerimi ve kremlerimi evde unuttum. Daha doğrusu yüzlerini göremedim. Kimbilir hangi mübarek eller değdi onlara.
*Üzümlü drajelerim bitti.:(
*Hadi uyu rU.. Baş baş... ;)

yazıyım dedim

2010-11-20T19:44:00.004+02:00

Odam öyle dağınık ki! Her yer giysi, hurçlar açılmış, dolap boşaltılmış.. Bir de üstüne erkek kardeşimin herzamanki dağınıklığı eklenince adım atacak yer kalmadı odada. Olsun, gidiyorum yarın sabah, sabaha nasılsa sadece kardeşimin dağınıklığı kalacak..
Yarın sabah 9 yolcusuyum.. Tatile geldim sanmıştım Konya'ya, oysa biraz olsun bile dinlenemedim.. Şimdi yorgun ruhum ve bedenimle İstanbul kaosuna yeniden merhaba diyeceğim.. Ama tuhaf ki, sanki ilk defa gidiyorum İstanbul'a, okuluma daha yeni başlayacağım sanki.. :) Sanırım yeni yeni alışıyorum üniversiteye,İTÜ'ye, İstanbul'a.. Şimdi daha kararlı, daha düzenli, daha emin olarak gidiyorum İstanbul'a.. Harcamadan, geriye dönüp baktığımda keşke dedirtmeden yaşamak istiyorum.. Doya doya..
Bıraksalar yazarım öyle.. Ordan burdan.. Daldan dala atlaya atlaya.. Bir haftadır hiç dışarı çıkmadım tek başıma.. Tek başıma olmayı özledim, özgürce.. Bu sefer götürebildiğim kadar da oyuncaklarımdan götüreceğim, canım sıkıldıkça serileceğim yerlere deli edeceğim bizim kızları! :)
Pisicanım, öyle uyuyor şimdi yatağımda.. Canımbenim o da insan kalabalığından sıkıldıkça soluğu odamdaki kalabalığın içinde alıyor..:) Ben ders çalışırken bazen sandalyemin altında uyuyor..:)
Yurt dışına çıkmak istiyorum..Biraz oralarda yaşamak.. Özleyince sonra geri gelmek.. Yeşillik olsun,yemyeşillik.. Bir de renkli kapım olsun, belki kırmızı belki mavi. Ya da pembe! mutluluk versin yaşadığım yer bana,bisikletim olsun özgürce sürebildiğim.. Sahi ben bisiklet sürmeyi özledim.Havalar ısınınca belki Adalara gideriz..:) Bazen ne çok hayalim var diyorum kendime.. Hayallerimle yaşıyorum ben..

..................................

Bitti.. Yine hayallere daldım ben. Bundan sonrası hayalimde, hadi gelsene! ;)

bayram arefesi delisi

2010-11-16T02:33:00.005+02:00

:) ;)

Konyadayım..

2010-11-13T23:08:00.003+02:00

Evimdeyim.. Konya da.. Artık evimin Konya da olması çok tuhaf geliyor.. Farkında olmadan ne çok benimsemişim meğer Ankara'yı.. Halbuki hiç sevmezdim, boğucu gelirdi.. Karamsar.. Deniz de yok ya!
Uzun zaman oldu yine sepetimle oynamayalı.. Aslında yazacak, anlatacak o kadar çok şey var ki.. Ama malesef şimdiye kadar ertelediğim gibi biraz daha ertelenecekler zaruriyettten.. Fotoğraf makinamı bilinçsiz bir şekilde bilerek İstanbulda bıraktım çünkü. :s
Yola çıkacağımın gecesi -perşembeyi cumaya bağlayan gece- 3 gibi yataga girdim ve saatimi sabah 5:30 kurdum,otobüsüm 8:30 da olduğu için erkenden evden çıkmam lazımdı.. Amma velakin; ben zat-ı muhterem, uyandığımda saat 7:10 du!! yataktan nasıl fırladım bilmiyorum, şoktaydım.. Birilerine saydırıyordum -O kendisini bilir-.. :) Neyse arkadaşların da yardımıyla zar zor attım kendimi dışarıya 7 buçuk olmadan saat.. Yurt görevlisi taksi çağırdı, ordan burdan kıstığım paralarım Şöför Bey'in cebine gitti sabah sabah..:) Neyse sağlık olsun..

Geçen haftalar çok çok güzel günler yaşattı bana..:) Cannnımmmm Naki geldi! :) İki gün doyamadık birbirimize.. Bilun'a gittik.. :) Müptelası oldum Bilun Design'nın, Bilun beni yakında kovacak..:) :p Sonra bir de kırmızı puantiyeli şemsiye hikayem var..:) Sevgili Ceyda Bural yazarı..:)Ayrıca Naki'ye gönderilmeyi bekleyen fotoğraflar.. (teknoloji özürlü ben :s)

Bugün anneciğime kumaş aldırdım yine, umarım bu sefer cici eteğime çabuk kavuşacağım..:) İnsanın evinde olması güzel duygu, mutfaktan yemek kokusunun gelmesi..:)Pisican'nın sabahleyin uyandırması..:) Haydut sabahları 7 de tuvalete gitmek için uyandırıyor beni..:) Şimdi de -yerde oturarak yazı yazıyorum- yatağımın altından bir ordan bir burdan çarşaftan kafasını çıkartıp şebeklik yapıyor..:) yirim onu, yirimm..:) Şu sıralardaki en büyük keyfi vitrinin tepesine tüneyip,orada keyif yapmak..:)

Şimdi pek sevgili anneciğe yardım vakti..:) Çok çalışmak lazım çokkkkk..:)
Sevgiyle..:)

duruşma

2010-11-02T09:24:00.006+02:00

Bundan yaklaşık üç buçuk-dört ay önce hayatımızı tepetaklak değiştiren günler yaşadık..
Herşeyden önce psikolojik olarak yıprandık ailecek.. Yeni bir sayfa açtık, toparladık,toparlandık Allah'ın yardımıyla..

Bugün şu sıralarda babam ve annem duruşmadalar.. Allahın izniyle güzel haberlerle çıkacaklar inşallah.. Dualarınıza ihtiyacımız var..

Tek istediğim bugün mutlu bitsin...

Sevgiler..:)

ekleme:Çok şükür ki babam evde,mutluyuz..:)
Perşembe tazminat davasını da atlattık mı bitiyor..:)

Selimiye'yi Gördüm!

2010-10-19T00:01:00.008+03:00

Geçtiğimiz iki sene boyunca görmeyi hayal ettiğim, hayran olduğum yapı Selimiye Camii.. Mimari Yapı ve Sanat Tarihi dersinde en çok aklımda kalan yapılar Edirnedeydi.. Beyazıd Külliyesi Darüşşifası -ki müzik ve su sesi ile hastalıkların tedavi edildiği hastane- ve tabiki Mimar Sinan'ın ustalık eseri Selimiye Camiisi..
Çok şükür ki, geçtiğimiz Pazar günü böyle bir şansa eriştim,yurdumun yaptığı geziye tabi ki hoplaya zıplaya katıldım.. Daha güzel karelerim olmadığı için hüzünlü olsam da, harika bir gün geçirdim.. Hayalini kurduğum yapıların içinde dolaştım, şükür namazı kıldım..
Darısı tüm hayalini kurduğum yerlerin başına! :) Ve diğer hayal kuranların başına elbette! ;)

*şu ansa fena grip halde yataktayım..:(

Beyazıd Külliyesi Darrüşşifası Bahçesi

"....."

2010-10-11T22:53:00.004+03:00

tut nefesini.. Ya Sabır çek.. az kaldı bitecek bu çile..

sabrın sonu selamet..

bir demet mutluluk, şu puslu İstanbul'da

2010-10-10T21:04:00.002+03:00

Bugun hiç görmek istemediğim insanlarla karşılaştırdın beni İstanbul.. Götürdün birden beni yıllar öncesine.. Belki de bu kadar çabuk alevlenen öfkem, yıllar öncesiyle benzer günlerimizin olması..

Hayat ne kadar acımasızlaşıyorsun bazen.. Hiç beklemediğim anda pat diye öğretmeye kalkıyorsun bir şeyleri.. Bazen bir sözle, bazen bir bakışla,bazen hiç bir şeysiz,sözsüz..

Oysa bıraksan ya beni de biraz rahat.. Mutluluğum biraz uzun sürse.. Keyiflensem şöyle.. Yazacak mutluluklarım olsa sonra defterime..

Kıymet bilmiyorsun diyor birisi benim için.. Tatminsizsin diyor.. Öyle miyim yahu?

yukarıdaki fotoğraf Ara Cafe'den, eski dostlarla çok çok güzel bir günden...
o gün mutluydum..:)

içime bişey kaçmış :)

2010-10-05T09:53:00.004+03:00

Bu aralar böyle içim içime sığmıyor.. Gözümün önünden tasarım elbiseler, sandalyeler, biblolar, tokalar bir sürü şey geçiyor.. -tasarım haftası etkisi :p :D - Ama gel gör ki, İstanbul'a hiç bir şeyimi getırmedim.. Silikon tabancamı bileee, bir iğne-iplik bilee.. :( Şimdi aklımda Eminönü, içimde tasarım perileri pır pır kanat çırpıyor.. Yakın zamanda evden gelecek bir kargo paklar beni.. ;)

Mutlu günleriniz olsun efem..;)

görsel kaynak

Gökkuşağı Renkleri

2010-10-02T10:25:00.005+03:00

Şu renklerin şirinliğine bakar mısınız? Bu şirin renkleri üzerine geçirip mutlu olmamak elde değil! :) Bugün Markafoni'de satışa çıkan Agatha Ruiz De La Prada çocuk ürünlerini minik renk severler adına kaçırmamalı.. Herkes gökkuşağı renklerine boyanmalı! ;) :)

... ? .

2010-09-27T21:35:00.003+03:00

sadece bunlar ağzımdan dökülenler..
sanırım çok fakirim.. cevap verecek kelimelerim bile yok..

not:az önce içimde bir de ünlem belirdi!

Medeniyetler Başkenti:Urfa

2010-09-21T21:27:00.005+03:00

bir gelen bir daha ayrılamıyor Urfa'dan.. içine çekiyor sanki seni,tarihine karıştırıyor.. taş duvarlar büyülüyor adeta.. o altın sarısı toprak gözlerini kamaştırıyor.. renkrenk kıyafetler, sürmeli gözler..

nice sesler yüklü bakışlarda..

çocuk sesleri, koşturmalar avluda..

sanat kokuyor her adım başı, tarih kokuyor, insan kokuyor..

ekleme: Ne yaptıysam ne ettiysem şu postu ve fotoğrafları düzeltemedim. Zanlımca ya çok yorgunum kafa basmıyor ya da kafa basmıyor. Saygılar..

sıkışık zamanlar insanı

2010-09-17T02:12:00.003+03:00

Evet ben ve ailem birer sıkışık zamanlar insanıyız. Herşeyi tepiş tepiş yapmaya bayılıyoruz. Hayat felsefemiz bu adeta.. Hayatı tepiştirmek! :)
Mesela şu an İstanbul'a 30 km kala bir tesiste uyuklama molası verdik, sabah 7 de son 30 km yi gidip, bana bir çatı arayacağız. Evet yanlış okumadınız, bana bir çatı arayacağız. Okul önümüzdeki Pazartesi açılıyor (20 Eylül) ve ben hala evsiz barksızım!! :) :(

Malumunuz iki hafta önce kayıtla uğraştık bir kaç gün, ardından Konya'ya geri dönüp bir gün mola ve bayrama Urfa'ya gittik. Her geceyi farklı bir evde geçirmek suretiyle 2 gün önce Konya'ya geri döndük, apartopar valizler boşaldı, tekrar dolduruldu ve bu sefer istikamet İstanbul.. :)
Evde tadilatlar tam biz kayda gitmeden bittiği için -ki hala bitmedi ama bitti demek istiyoruz artık(!)- heryer koli,koli,koli ve koli dolu.. Belki biraz da hurç. Onca yığıntının arasında valizlerimi hazırladığım için kendimi bir de sizin huzurunuzda tebrik ediyorum! ;)

Babamdan horultular geliyor, canım çekti benim de..;) :) Sıkışık koltuğumda sıkışık bir uykuyu hakettim ama ben de! ;)
Baş baş..;)

yorumsuz(!)

2010-09-14T16:16:00.007+03:00

Referandum, demokrasi için seçim, halkçılık, ülken için seçim, bla bla bla...
Nerde Halkçılık?! Yazıklar olsun güzel ülkem sana.. Hala bu manzaralar var ya seçim gününde, boş, ne desem boş..

görsel kaynak

Mutlu Bayramlar!!!

2010-09-09T15:56:00.004+03:00

bugün bayram ya hani,
ççookkk mutlu olun..:)
çünkü bayramlarda mutlu olunur(muş).

bolbol çikolata yiyin,
böyle fısıl fısıl olsun vücudunuz..:)

yaşınız kaç olursa olsun ille de harçlık isteyin,
nasılsa vermezler.. ;)

büyüklerinizin elini öpün,
nasılsa yaşlanınca isteseniz de öpemeyeceksiniz..
bugün mutlu olun, hani bayram ya! ;) :)

mühim not:el öpmeden önce kolonya ikram ederseniz,mikropları bir nebze kırmış olursunuz.. :D ;)

kaydımı yaptım,geldim :)

2010-09-05T17:29:00.005+03:00

O kadar yorgunum ki.. Ruhum bedenim yorgunlukta yarıştalar adeta.. Ama çok şükür ki, herşey yolunda gidiyor.. Üzerimdeki gerginlik yorgunluktan sadece, biraz da minik sorunlardan..

Dün sabah İstanbul'dan döndük evimize, Konya'ya.. (artık Konya :) ) Babamla ikimiz gittik kaydımı yaptırmaya. Önce 31 Ağustos sabahı ikametgahımızı aldırdık buraya, ardından nüfusta işimiz bitince staj dosyamı da alıp ver elini Yalvaç.. :)

Sağolsun hocalarım, müdürümüz çok yardımcı oldu. Staj dosyam onaylandı, çıkışımı aldım SDÜ'den..:) Artık restoratörüm diyebilirim..:) Nahit Amca'ya uğradık sonra gitmeden.. Nahit Amca Yalvaç'taki ev sahibimiz. İki yıl o kocaman yüreğini açtı bize..:) Çok sevindi duyunca kazandığımı mimarlığı..:)

Sonrasında uzuunn bir yol başladı İstanbul'a doğru.. :) Ertesi sabah erkenden İstanbul daydık. Sanki ilk defa görüyor gibiydim bu şehri! Oysa daha geçen baharda görmüştüm en son..:)
Ayazağa kampüsüne gittik, şansıma bakın ki kayıt yeri Süleyman Demirel Kültür Merkezi ydi. :) Kaydım biraz zor olmakla beraber -DGS li olmanın ayrıcalığını ilk günden yaşadım :D - yine de çok güzel ilgilendiler,çok yardımcı oldular kayıtta görevliler..

İTÜ'nün yurduna başvurduk. İlk tercihim olan Gümüşsuyu yurdu mimarlık fakültesinin bulunduğu Taşkışla'ya çok yakın.. Umarım hayırlıysa orası çıkar. Ancak pek umutlu değilim okul yurtlarından. Ekonomik olduklarından dolayı talepler çok ancak kontenjanlar az..

Daha sonra özel yurt arayışlarımız başladı babamla.. Bu süreç oldukça zor ve yorucuydu. Ve sinir bozucu. Yurt fiyatları gerçekten uçmuş vaziyette. O fiyatlara rahatlıkla bir ev tutulabilinir. Bakalım belki biraz adapte olduktan sonra ortama eve çıkarım.. Zaten yurtları pek sevmiyorum..:)Şu sıralar en büyük korkularımdan birisi yurtta oda arkadaşlarımın nasıl olacağı.. Umarım saygılı,düzenli ve temiz insanlar olurlar..

Yorgunluk,telaşe diyorum ya; bu gece sahurdan sonra Urfa'ya yola çıkıyoruz inşAllah..:) Bayrama da ordayız, ayın 15'i gibi Konya'ya döneriz, hemen valizlerimi toplar doğru İstanbul'a yola koyulurum..:) 20 Eylül'de açılıyor okulum..
Cuma günü İngilizce yeterlilik sınavına girdim. Ürktüm. Hiç İngilizce bilmiyor gibi hissettim kendimi. Bir sene hazırlık okuyacağım anlaşılacağı üzre.. Varsın olsun, napalım..;)

Bugün Kadir Gecesi.. Tüm Müslüman aleminin gecesini kutlarım, dualarımız kabul olur inşAllah.. Bu gece dualarda buluşmak dileğiyle, şimdilik ben kaçtım.. ;) Urfa'dan var mı bir isteğiniz?? :)

Selametle..

umarım bu yazı son fotoğrafsız yazılardan birisi olur..:)
ne de olsa artık İstanbul'dayım, malzeme çookk..:)

sanırım çok mutluyum!!! :) itü ·٠•●♥

2010-08-29T13:49:00.004+03:00

Mutlu ama yorgun, yorgun ama mutlu, mutlu ama telaşlı, kaygılı ama mutlu bir hal içindeyim!

İlk tercihim olan İTÜ Mimarlık bölümüne yerleşmiş bulunmaktayım! :) Umarım hakkımda hayırlı olur,çok güzel günler olur.. Allah'ımın bana verdiği bir hediye bu sonuç, çok şükür ki..

Şimdi yoğun koşturmacalı günler başlıyor.. -ne zaman bitti ki :)- Salı günü SDÜ ye, Yalvaç'a gidip çıkışımı, ders içeriklerimi ve transkriptimi alacağız. Ardından İstanbul..:)

Kalacak yer sıkıntısı var bir de elbet.. İstediğim yurtlarda umarım yer bulurum.. Ve uygun fiyat tabi ki! İstanbul da okumak çok pahalıymış, araştırdıkça kaygı bastırıyor.. Yurt fiyatları cep yakıyor gerçekten! -Taşkışla'ya/Maçka'ya yakın yurt tavsiyeleriniz varsa beklerim;)-

Neyse, bunlar da yoluna girecektir elbet..:) Dualarınızı eksik etmeyin..

Beni bekleyin anacığım.. :D :) ;)

WAREHOUSE

2010-08-26T12:47:00.004+03:00

Biraz bohem, biraz feminen, biraz hippi, biraz vintage, biraz kaçık ama oldukça güzel! Warehous e etnik ve feminen detayları bir arada kullanmış. Yılın modasına bohem bir hava katmış. Sıradan olmak istemeyenler için ilham alınası. Ben sevdim,ya siz? :)

"ş" siz.

2010-08-24T19:16:00.004+03:00

Tercih Zamanı

2010-08-22T14:44:00.002+03:00

Tercih zamanı ne zormuş.. Vakit daralıyor ama ben hala kararsızım.. Tek karar verebildiğim bölüm mevzusu.. Mimarlık tercihimi ilk sıralardan kullanacağım.. Restorasyona daha yakın oldugu için hem hem de mimarlık okuyarak kendimi daha çok geliştirebileceğim için.. Ama mimarlık okusam da tasarımdan uzaklaşmam imkansız.. Sanırım daha çok tasarıma yöneleceğim..

İşte şimdi kararsızlığıma yardımcı olmanızı istiyorum.. Beni kurtarınnnn!! :) Sağ kolonda bir anket başlattım oraya oy kullanabilirsiniz. Üstüne bir de bu yazının altına fikrinizi belirtirseniz,çok çok çok mutlu olurum.. Zira sadece üç günüm kaldı..:(

Sevgiler..:)

sanırım mutluyum.. ♥ :)

2010-08-17T14:35:00.005+03:00

İnşallah bu mutluluğum yerleştirme sonuçlarında da devam eder.. :) :) Hepinize sınava gireceğimde etttiğiniz dualar, güzel dilekler için çoooooookkkk teşekkür ederim!! :)

notcuk:güzel insan,pembe insan..:) pozitif enerjin için,pozitif dileklerin için çok teşekkürler..:)

başkasının acısına ağlamak..

2010-07-24T22:39:00.004+03:00

Bugün akşam eve dönerken otobüste; tanımadığım, görmediğim bir ailenin acısına yaşardı gözlerim..

"Allah sabır versin kardeşim." diyordu telefonda önümdeki düzgün giyimli Bey.. Ardından başka bir telefonda anlıyorum,çocukların annelerine olan sonsuz özlemlerini.. Babanın eşine olan sevgisini.. "Ben Hanımımdan razıydım, Allah da Ondan razı olsun.."
Kim bilir kalbini ne yordu bu anneciğin gencecik yaşında..

Allah'ım sen Ondan razı ol, sevdiklerinden de sabrı esirgeme.. İmtihanlarını kolay eyle..

sanırım ben bu aralar karışığım, çok karışığım..

ses deneme bir-ki

2010-07-22T02:14:00.008+03:00

Baba Bey neti kapatıvermiş bir gün ansızın,haber vermeksizin.. Bir kaç gün yani bugüne kadar netsiz olduğumuzu sanıyorduk kardeşle ki bugün modemi açmamızla sinyalin geldiğini farkettik ve bir ağlamaklı oluverdik!

Taşınma işi garantileşti gibi,zira artık koliler dolmaya başladı eve yavaştan, Konya'daki evde tadilatlara başlandı -hatta geçtiğimiz haftasonu Konya'daydık buarada,Baba Beyler hala oradalar-.

Bu arada Ösym sınavları bağımlısı ben için tercih süreci başlamış bulunmakta. Malumunuz durmadım yerimde onca derdin arasında, tek ayak üstünde LYS ye de girdim; sadece meraktan,içsel dürtülerden ve ebeveyn baskısından. Sınavlar insanı gıcık edecek derecede kolaydı. Gıcık oldum çünkü sınavlara sadece sabah arabada-otobüste giderken çalışmama rağmen liseden mezun olduğum yıldan çok daha iyi bir sonuç elde ettim. Tuhaf.. Yada klasik bir rU ŞANSI/ŞANSSIZLIĞI.. :s Herneyse..

İşte şimdi de aldım pek sevgili beyinciğimi önüme,gel bakalım kuzucum dedim geldin 21-22 ne ,hala mesleklerin hala tam olarak bu ülkedeki anlamlarını bilmiyorsun,dedim. Yani anlayacağınız rU bu aralar meslek araştırıyor... (pek tabi ki Dgs sınav sonucum daha öncelikli benim için ama,kafam da karışık aslında.. Zira gün boyu kara ekrana bakmak pek zevkli gelmedi bana.. :s)

Puanım ülkenin bir çok yerindeki Şehir ve Bölge Planlamaya,Peyzaj Mimarlığına yetiyor. -iki yıl önce bu bölümleri beğenmeyip Restoratör olmayı seçen bir kızım ben(!)- İki yıl sonunda ve geçirdiğim 2 buçuk haftalık stajım sonunda anladım ki ben kalıplara bağlı,kurallara sadık olmak zorunda olduğum,monoton bir işle ömrümü çürütemem.. -ay hiç olmadı evlenir, çoluğa çoçuğa karışırım,saçımı başımı çoluğuma çocuğuma süpürge ederim daha iyi(!) :p - Yani demem o ki, ah bre Selçuk Güzel Sanatlar alacaktın şu kızı İç Mimarlığa,görecektin rU'nun hünerini! Ahhhhh,ahhhh!!

Arzular şelale..;)

kim bilir??..

2010-07-11T12:59:00.004+03:00

Koliler toplanıyor..
Sanki arkamızdan birisi kovalıyormuşçasına hem de,hızlı hızlı..
Kaçıyor gibi..

Belki de kaçıyoruzdur,hı kendim?
Yeni bir hayata sığınma çabası olsa gerek bu..
Umuyorum kendim,çok daha huzurlu yeni bir hayattır bu..

Tebdili mekanda ferahlık var derler, doğru mu??

Görsel Kaynak

işte geldim burdayım!..:)

2010-07-03T13:26:00.003+03:00

Artık yazmalı... Yaşıyorum demeli değil mi? :)
Çok şükür ki yaşıyorum,yaşıyoruz.. Silkinmeli belki de.. Zor oluyor elbet,belirsiz bir yaşam zor oluyor.. İnsan hiç birşey olmamış gibi devam edemiyor hayatına.. Ama bu dünya bizim için değil mi,acısıyla da bizim için tatlısıyla da bizim için..

*******************************************************************************
Bahsettiğim gibi babam iş çıkışında beklenmedik bir trafik kazası geçirdi. Dört şeritli bölünmüş bir yolda karşıdan geçmeye çalışan-ki diplerinde üst geçit olmasına rağmen- iki küçük çocuklu bir aileyle kesişti acımız. 7 yaşında suçsuz bir çocuğun hayatı son buldu kaldırılan hastanede.. Babam on gün kadar bir süre haketmediği bir ortamda kalmak zorunda kaldı.. Cahil bir davranış her iki tarafı da hem maddi hem manevi olarak yıktı geçti.. Dava süreci halen sürüyor,bir dahaki duruşma on birinci ayda olacak.. (bir trafik kazası davası bu kadar ileri tarihe atılabilinirdi.) Ama toparlanmak lazım elbet,unutulmasa da acılar kapatmak lazım kötü gün defterlerini..

********************************************************************************

Ailecek yeni bir sayfa açıldı hayatımızda tekrar.. Babam işinden ayrıldı bu süreç içerisinde. Büyük ihtimalle bu ayın sonuna doğru taşınıyoruz. Konya'ya. Ya da belli olmaz, bizim aile son dakika gollerini sever, son anda bir iş falan bulursa babam iş yerinin olduğu şehre taşınırız.
Tabi haliyle tüm yaz için yaptığımız planlar suya düştü.:) Alışığız buna da biz..:) Çizim kursuna başlamayı istiyordum bu yaz,ehliyet almak istiyordum.. Hayırlısı..:)

Yarın sınavım var.. DGS.. İki yıl önce Restorasyon okumayı seçip, iki yıl boyunca bu sınavı bekledim. Dualarınızı bekliyorum.. Umarım sınav salonundan yüzümde gülücüklerle ayrılırım..:)

Ve tabiki kaç kere bilgisayar başına oturmama rağmen yazamadığım bir başka konu.. Oyuncak Sepetim 1 Temmuz 2009'dan bu yana hayatımda olmazsa olmazlarımdan.. Bir yıldır hayatımda hayallerime ulaşabileceğimi sürekli bana anımsatan sepetim, güzel insanlar tanıdığım sepetim bir yıldır benimle,sizinle..

Bana bu yolda mutluluk verdiğiniz için geç de olsa bir teşekkür hediyesi vermek istiyorum,çam sakızı çoban armağanı..:) Ama henüz aklımda birşeyler netleşmedi..

Şimdi bana iyi uykular,çok çok başarılar..:) Sizlere de iyi geceler..;)

2010-06-17T14:02:00.004+03:00

Yorumlara kapatmayı bilmiyorum yazıları, yorumlara kapatmak isterdim oysa..

Zor günler geçiriyoruz biraz, sınav diyoruz.. Trafik kazası,küçük bir kız,zorlu günler..Herşey kesinleşsin bi.. Bu gün dualarınızı bekliyorum..Sabra, vicdana ve şifaya ihtiyacımız var..

Tüm Müslüman aleminin de Regaip Kandili mübarek olsun..Bugünkü dualar geri çevrilmezmiş..

-Hicri yıla göre bugün doğmuşum ben,üstelik yine günlerden Perşembeymiş..-

2010-06-16T13:21:00.000+03:00

ben dün babamın hıçkırarak ağladığını gördüm..

ağladım..

anlamda anlam

2010-06-11T02:38:00.005+03:00

Görsel Kaynak,Flickr

"O günlerde bir sabah Mevhibe, Latife Hanım'ı görmeye gitti. Genç kadın odasında Başbakan'ın eşini kabul etti. Yüzü bembeyazdı, bitkin bir şekilde ziyaretine gelen Mevhibe'ye dağınık yatak odasını işaret ederek:

"Her şey o kadar dağınık ki..." diye söylendi.

Mevhibe, Latife Hanım'ın ortaya yayılmış eşyalarına, açık çekmecelerine, kenara dizilmiş bavullarına baktı, içi sızladı, Gazi'nin eşinin aslında altüst olmuş odayı değil, kendi hayatını kastettiğini anladı."

Mevhibe Cilt-1, Sayfa-186"
İclal Aydın,Bitmiş Aşklar Emanetçisi

Tek bir cümle işte anlatıyor bazen herşeyi..
Kimi zaman anlatmak,kimi zaman anlamak kolay..
Oysa yaşayan olmak, hep zor galiba..

suskun

2010-06-08T14:23:00.003+03:00

gidiyoruz.. hayata yeni bir başlangıç..
kocaman bilinmezlikler, kocaman umutlar,kocaman korkular..
araya sıkıştırabildiğimiz kadar da mutluluk..
susuyoruz..
içimize söylüyoruz tüm kelimeleri..
oysa,kelimeler bile cümle olamıyorlar henüz..

görsel kaynak ,flickr

2010-06-06T19:09:00.002+03:00

Gidiyorum..
Kafesim kapıları ardına kadar açtı bana..
Sevmiştim halbuki, alışmıştım, küçük dünyam huzurluydu..

Umarım huzuruma huzur, mutluluguma mutluluk katar bu gidiş..
Yepyeni bir sayfa.. Üstelik daha deneyimli..
Bir iki yaşcık büyüdüm galiba..
Galiba..

rU kafesini özleyecek... Arkadaşlarını özleyecek..

pek sevgili pisiye alışma dersleri: DERS- 1 :)

2010-06-03T13:30:00.004+03:00

Pisican,Fındık,Kedi,Kömür,Pisipisi..:)
Annemler bana uzaktan pek sevgili pisiye alışma dersleri düzenliyorlar..:) Dün mail kutuma düşen fotoğraflar..:) Gözleri bana pek benziyormuş! :D ;)

Tatlı bişey bu pisi yaaa..:)

!!!!!!!!!!!tepkisiz kalmayın!!!!!!!!!!!!!!!

2010-05-31T09:07:00.005+03:00

İsrail Gazze'ye yol alan İHH Yardım gemisine saldırı da bulundu! Canilik ve hukukluksuzluğun bu kadarı olur! 16 sivil hayatını kaybetti! Gemide en küçüğü birbuçuk,en yaşlısı 78 yaşında yaklaşık 600 yolcu bulunmakta!Dualarınızı esirgemeyin..

5N1K +1T

2010-05-30T19:11:00.003+03:00

Zaman Gazetesi işbirliği ile düzenlenen Gazete Tasarım Günleri'nin 5.si başlıyor! Bir hafta sürecek olan seminere katılabilmek için rezervasyonlar iletişim,güzel sanatlar fakültesinde okuyan veya bitirmiş veya sadece gazete tasarımına ilgi duyanlar için 20 Haziran'a kadar devam ediyor..Tasarım günleri 28 Haziran-5 Temmuz tarihleri arasında Zaman Gazetesi'nde yapılan elemeler sonucu gerçekleşecektir!

Tasarımı sıkıcı gazetelere de yansıtmak isteyen tüm tasarım severlere duyurulur!!

ah,içim gidiyor ama rezervasyon başvurusu bile yapamıyorum,4 Temmuz da DGS sınavım olduğu için.. Darısı,seneye başıma inşallah!Keşke bir kaç gün önceye alınabilse şu seminer..:)ahh, ahh..

Ayrıntılı bilgi için; www.arti1t.com

ADİDAS Style Babetler

2010-05-30T13:57:00.004+03:00

Yazın babetler olmazsa olmazlarım.. Topuklu ayakkabı pek günlük hayatımda giyemediğim için, -ki giymemek daha sağlıklı;)- yaz mevsimi demek benim için babet mevisimi demek! Ama ayak yapımdan olsa gerek o kadar şirin,cici duran babetleri giydiğimde kendimi işkence aletinde gibi hissediyorum çoğu zaman.. Küçüklüğümden bu yana klasik ayakkabı ile pek fazla bir samimiyetimiz olamadı ne yazık ki..:) Yaş yirmiyi geçti, babet alacağımda hala gözüm en spor olanlarında..:)
Adidas Style babetler ben ve benim gibi rahatına düşkünler için birebir..;) Alırsanız, beni de hatırlayın..;)

not:bu şirin babetleri giydiğimde kendimi bir an balerin gibi hissederim hep..:)

öylesine

2010-05-26T23:05:00.002+03:00

Tatil sonrası tatil istiyorum..
Az geldi bana Antalya, rüzgar, dinginlik.. Meğersem ne çok trafik varmış beynimde.. Sıkışık,gürültülü,bunaltıcı.. İmdat düğmesine çoktan basmışım da, haberim yokmuş.. Duymazdan geliyormuşum..Beynim yangın merdiveninde sıkışık kalmış küçük insanlarla dolu sanki.. Hepsi heycanlı,hepsi endişeli ve hepsi korkulu..
Hayatındaki telaşeleri, stresleri,endişeleri atamadıktan sonra, onları da sırt çantana aldıktan sonra tatilin de pek bir anlamı yokmuş meğer.. Önce tüm bu abuk duyguları,çıkarıp atmak gerekiyormuş üzerinden, ipek bir elbise gibi.. Sadece rüzgarı dinlemek, denizi koklamak.. Yorucu hayat perisinin sağdan soldan kulağına fısıldamalarını duymadan..

Şimdi hiç bir yere gitmeden,olduğum yerde tatil yapmak istiyorum.. Ruhumla konuşmak, oyun oynamak,şarkı söylemek,sessiz kalmak istiyorum.. En güzel,en rahat kıyaferlerim üzerimde yatağıma uzanıp saatlerce müzik dinlemek istiyorum.. Yazmak istiyorum, boyamak, çizmek.. Ama düşünmeden.. Geldiği gibi,fırçanın kaydığı yöne,ruhumun seçtiği renkle..

Kaygılarımı kapı dışarı etmek istiyorum..

artık bir pisiciğimiz var-mış-...

2010-05-26T00:07:00.005+03:00

Tanıştırıyım efendim.. Şu yukarıda görmüş olduğunuz pisicik, dördüncü evlat olarak ailemize katılmış.. Evet katılmış..:)

Çok sevgili ailem zaten uzun bir süredir kedi,kedi diye söylenip duruyorlardı.. Pek sevgili kardeşim bu miniği bizim sitede bulmuş.. Dokuz kardeşten hayatta kalan tek pisicikmiş kendisi.. Kıyamamış,dayanamamış almış eve getirmiş.. Benim çok sevgili, kalbi pisi sevgisiyle dolu olan anneciğim almış pisiyi mıncıklamış sevmiş, almış bıcı yaptırmış.. Bizim afacan da arkadaşıyla iki arada bir derede kalkmış gitmiş pisiye mama,kum vs. pisi gereçleri almış,gelmiş.. Ardından pek sevgili kızkardeşim okuldan gelmiş,şok olmuş.. Ama değmeyin mutluluğuna,pisi O'nun omzunda uyuyor,bebek gibi..:) Ardından pek sevgili babam gelmiş ve şok olmuş,ama eve yeni bir bebeğin gelişine pek mutlu olmuş..:)
Akşam pek sevgili babam aradı, msn açarmısın kızım hadi sana bi süprizimiz var dedi.. Misafir falan mı var dedim, yok değil de işte gibi dedi.. O an şimşek çaktı ama hadi Bismillah diyip, açtım kamerayı..:) Ve ŞOKKK!! :) Pek sevgili pisi, pek sevgili kızkardeşin avucunda yalanıyor..:):)

Beni bilenler bilir.. Hayvanları çooooookkkkk severim.. Ama uzaktan..:) :D Yani ne biliyim, kimisinden korkarım,kimisinden huylanırım.. Ve benim bu tüm ödlekliğime rağmen bizim evde sürekli bir hayvan besleme çabası vardır..:) Sayısını bilmediğim kadar kuşumuz olmuştur,-babam kuşa alıştırmak için sayısız defa kuşu kafesinden çıkartıp elime verip beni çığlık çığlık bağırtmıştır-akvaryumumuzda balığımız eksik olmaz,hatta bir zamanlar köpeğimiz bile vardı.. Üstelik kendi ellerimle getirmiştim eve! Ama birbirimize en fazla üç gün dayanabildik, zeytin gözlü Lindamızla..:) :D Eski anneciğine geri vermiştik..

Vel hasılkelam; beni aldı bir stres.. Okulun bitmesine iki hafta var, sonrası meçhul bir zaman evdeyim.. Pisiyi pek sevdim ama yanında da aynı duyguları besleyebileceğimden endişeliyim.. Keşke hep böyle bebek kalsa, bebeklerden korkmuyorum,huylanmıyorum çünkü... Pisisi olanlar bana pisi hakkında herşeyi yazabilir.. Bir pisi kaç ayda büyük bir pisi olur???

not1:Pisiciğin adı şimdilik "Fındık",ama henüz adını kullanmadıkları için ben gidince ısınma turlarında yeni bir isim koyabiliriz.. İsim önerisi olan?
not2:pisi erkek..:)